Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

выбруко́ўванне ср. выма́щивание, нама́щивание, ума́щивание, настила́ние; см. выбруко́ўваць

выбруко́ўвацца несов., страд. выма́щиваться, нама́щиваться, ума́щиваться, настила́ться; см. выбруко́ўваць

выбруко́ўваць несов. (камнем) выма́щивать, нама́щивать, ума́щивать, настила́ть

выбрыва́нне ср. выбрива́ние

выбрыва́цца несов., возвр., страд. выбрива́ться

выбрыва́ць несов. выбрива́ть

вы́брык, -ку м., разг. проде́лка ж., вы́ходка ж., вы́пад; фо́ртель; худо́жество ср.;

гэ́та ўсё яго́ ~кіэ́то всё его́ проде́лки (вы́ходки, худо́жества)

выбры́кваць несов., разг.

1. (о животных) взбры́кивать, резви́ться;

2. перен. озорнича́ть, шали́ть, прока́зничать

вы́брыкнуць сов., однокр., разг. взбрыкну́ть; см. выбры́кваць 1

вы́брысці сов. вы́брести;

в. з вады́ — вы́брести из воды́