Verbum

прага́ўкаць сов., разг. прола́ять, протя́вкать

прагерма́нскі полит. прогерма́нский

прагі́б, -бу м., в разн. знач. проги́б;

не дапусці́ць ~бу бэ́лек — не допусти́ть проги́ба ба́лок;

трэ́шчына ў ~бе — тре́щина в проги́бе

прагіба́нне ср. прогиба́ние, проги́б м.

прагіба́цца несов., возвр., страд. прогиба́ться

прагіба́ць несов. прогиба́ть

прагімназі́ст м., уст. прогимнази́ст

прагімназі́стка ж., уст. прогимнази́стка

прагімна́зія ж., уст. прогимна́зия

прагі́н, -ну м., см. прагі́б