пра́вільна
1. нареч. пра́вильно; ве́рно; см. пра́вільны;
2. в знач. сказ., разг. (так и нужно) пра́вильно
пра́вільнасць ж. пра́вильность; ве́рность; см. пра́вільны
правільне́й нареч., разг., см. пра́вільней
правільне́йшы прил. сравнит. ст., разг. пра́вильнее, бо́лее пра́вильный; верне́е; бо́лее ве́рный
праві́льшчык м. прави́льщик
праві́льшчыца ж. прави́льщица
праві́наваціцца сов., см. правіні́цца
правінава́чвацца несов. провиня́ться; см. правінава́ціцца
правіні́цца сов. провини́ться;
п. пе́рад кім-не́будзь — провини́ться пе́ред ке́м-л.;
п. ў чым-не́будзь — провини́ться в чём-л.