Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

вертыка́л м., астр. вертика́л

вертыка́ль ж. вертика́ль, отве́с м.

вертыка́льна нареч. вертика́льно; отве́сно

вертыка́льнасць ж. вертика́льность

вертыка́льны вертика́льный; отве́сный;

~ная ры́са — вертика́льная (отве́сная) черта́

ве́руючая ж., сущ. ве́рующая

ве́руючы м., сущ. ве́рующий

верф (род. ве́рфі) ж. верфь

ве́рфавы ве́рфный, верфяно́й

верх м.

1. (род. ве́рху) в разн. знач. верх;

в. гары́ — верх горы́;

фу́тра з суко́нным ве́рхам — шу́ба с суко́нным ве́рхом;

2. только мн., муз. верхи́;

у яе́ до́бра гуча́ць вярхі́ — у неё хорошо́ звуча́т верхи́;

3. (род. ве́рха) (верхняя часть предмета) верх; (у шляпы — ещё) ту́лья ж.;

наня́ць в. да́чы — снять верх да́чи;

узя́ць в. — взять верх;

в. даскана́ласці — верх соверше́нства;

з ~хам — с ве́рхом;

це́раз в. — че́рез край;

чый в. — чей верх;

мой (твой, яго́, яе́ і г.д.) в. — мой (твой, его́, её и т.д.) верх