валачо́бны
Verbum
анлайнавы слоўніквалачо́ны
валачы́
1. тащи́ть, волочи́ть;
2.
◊ ледзь но́гі в. — едва́ (е́ле) но́ги волочи́ть
валачы́льны
валачы́льня
валачы́льшчык
валачы́льшчыца
валачы́ся
1. (тащиться по земле) волочи́ться, воло́чься;
2.
валачы́цца
1. скита́ться, броди́ть, таска́ться, колобро́дить;
2.
3.
валачы́ць
1. тащи́ть, волочи́ть, воло́чь;
2.
◊ ~чы́ў воўк — павалаклі́ і во́ўка —