валада́рнічаць несов., см. улада́рнічаць
валада́рны, см. улада́рны
ва́лак м., разг. (для белья) като́к, ва́лик
валакардзі́н, -ну м., фарм. валокорди́н
валакі́та ж. волоки́та, каните́ль;
◊ папяро́вая в. — бума́жная волоки́та;
госць не госць, а ~ты досць — погов. гость не гость, а хлопо́т хвата́ет
валакі́тны волоки́тный, каните́льный
валакі́тчык м., разг. волоки́тчик, волы́нщик, каните́льщик
валакі́тчыца ж., разг. волоки́тчица, волы́нщица, каните́льщица
валакі́ціць несов., разг. каните́лить
валакі́цтва ср., разг. волоки́тство