Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПрадмоваСкарачэнні

лінчава́ны прил. линчёванный

лінчава́цца несов., страд. линчева́ться

лінчава́ць несов. линчева́ть

лінь I (род. ліня́) м. (рыба) линь

лінь II (род. ліня́) м., мор. линь

лі́нька ж. ли́нька

ліню́часць ж. линю́честь

ліню́чы линю́чий

ліня́лы линя́лый; жу́хлый

ліня́нне ср.

1. линя́ние; выцвета́ние;

2. (о животных) ли́нька ж.

ліня́ць несов.

1. (терять свою окраску) линя́ть; выцвета́ть; жу́хнуть;

2. (сбрасывать, менять покров) линя́ть;

за́яц пача́ў л. — за́яц на́чал линя́ть