Verbum

бліндзі́рава́ць сов. и несов., воен., уст. блинди́рова́ть

бліндзіро́ваны, см. бліндзі́рава́ны

бліне́ц, -нца́ м. блин, бли́нчик

блі́нная сущ. бли́нная

блі́нны бли́нный

бліно́вы бли́нный

блінт (род. блінта́) м., тип. блинт

блінтава́нне ср., тип. блинтова́ние

блінтава́ны тип. блинто́ванный

блінтава́цца несов., страд., тип. блинтова́ться