павыпо́рваць
1.
2. (чем-л. острым — о многом) вы́колоть;
3.
4.
5. вы́манить
павыпо́рваць
1.
2. (чем-л. острым — о многом) вы́колоть;
3.
4.
5. вы́манить
павыпо́ўзваць
павыправа́джваць
павыпрага́ны вы́пряженный, отпряжённый, распряжённый;
павыпрага́цца
павыпрага́ць
павыпрасо́ўвацца
павыпрасо́ўваць
павыпраўля́ны I испра́вленный, вы́правленный;
павыпраўля́ны II
1. отпра́вленный; снаряжённый;
2. отпра́вленный; вы́сланный;
1, 2
павыпраўля́ць I
павыпраўля́ць II
1. (в дорогу) отпра́вить; снаряди́ть;
2. (из дому) отпра́вить; вы́слать