перабе́гчы сов.
1. в разн. знач. перебежа́ть;
п. ву́ліцу — перебежа́ть у́лицу;
п. ў ла́гер праці́ўніка — перебежа́ть в ла́герь проти́вника;
2. пробежа́ть ми́мо;
аве́чкі ~глі свой двор — о́вцы пробежа́ли ми́мо своего́ двора́;
◊ п. даро́гу — перебежа́ть доро́гу
перабедава́ць сов., разг. перегорева́ть
перабе́жка ж., в разн. знач. перебе́жка
перабе́жчык м., прям., перен. перебе́жчик
перабе́жчыца ж., прям., перен. перебе́жчица
перабе́лены в разн. знач. перебелённый
перабе́льванне ср. перебе́ливание, перебе́лка ж.
перабе́львацца несов., страд. перебе́ливаться
перабе́льваць несов., в разн. знач. перебе́ливать