disordered
1) не ў пара́дку; бязла́дны
2) хво́ры
disordered
1) не ў пара́дку; бязла́дны
2) хво́ры
disorderly
1) неаха́йны, бязла́дны
2) які́ ро́біць непара́дак
3) недысцыплінава́ны; бу́рны, непаслухмя́ны
2.бязла́дна, бурлі́ва
•
- disorderly conduct
disorderly conduct
хуліга́нства, парушэ́ньне пара́дку
disorganize
v.
разла́джваць, дэзарганізо́ўваць
disorient
v.
зьбіва́ць з панталы́ку, уво́дзіць у зман; дэзарыентава́ць
disown
адмаўля́цца ад чаго́; адрака́цца
disownment
адрачэ́ньне, вырачэ́ньне
disparage
1) гавары́ць зьнява́жліва; ганьбава́ць, нясла́віць, дыскрэдытава́ць
2) прымянша́ць (значэ́ньне), зьмянша́ць, прыніжа́ць
disparagement
1) недаацэ́нка
2) прыніжэ́ньне
disparaging
прыніжа́льны, зьневажа́льны; зьнява́жлівы