dismember
1) рэ́заць на ча́сткі; дзялі́ць на ча́сткі
2) адраза́ць або́ адрыва́ць кане́чнасьці (руку́, нагу́)
dismember
1) рэ́заць на ча́сткі; дзялі́ць на ча́сткі
2) адраза́ць або́ адрыва́ць кане́чнасьці (руку́, нагу́)
dismiss
1) адпуска́ць; распуска́ць
2) адкіда́ць, абвярга́ць; выкіда́ць
dismissal
звальне́ньне
dismount
v.
1) сьсяда́ць (з каня́), зьляза́ць
2) разьбіра́ць (машы́ну)
dismountable
разбо́рны
disobedience
непаслушэ́нства
disobedient
непаслухмя́ны
disobey
v.
не падпарадко́ўвацца; ня слу́хаць (-ца)
disoblige
1) адмо́віцца зрабі́ць паслу́гу; не лічы́цца з жада́ньнем
2) прычыня́ць невыго́ду
disorder
1) непара́дак -ку
2) бязла́дзьдзе
3) хваро́ба
рабі́ць непара́дак, балага́н, раскі́дваць