educate
1)
а) вучы́ць, адуко́ўваць
б) вучы́ць, навуча́ць (фа́ху, уме́льства)
2) пасыла́ць у шко́лу, дава́ць асьве́ту, выхава́ньне
educate
1)
а) вучы́ць, адуко́ўваць
б) вучы́ць, навуча́ць (фа́ху, уме́льства)
2) пасыла́ць у шко́лу, дава́ць асьве́ту, выхава́ньне
educated
асьве́чаны; адукава́ны
education
выхава́ньне, узгадава́ньне
educational
навуча́льны (фільм, дапамо́жнік); адукацы́йны (узро́вень)
educator
1) выхава́льнік, узгадава́льнік, наста́ўнік -а
2) аўтарытэ́т у галіне́ адука́цыі
eel
вуго́р -ра́
efface
1) сьціра́ць, заціра́ць (на́піс)
2) informal сьціра́цца
effect
1) вы́нік, рэзульта́т -у
2) ва́жкасьць, зна́чнасьць
3) уплы́ў -ву
4) ура́жаньне
1) выкліка́ць (зьме́ны)
2) рабі́ць ура́жаньне
•
- effects
- of no effect
- to the effect
- for effect
effective
1) уда́лы, эфэкты́ўны
2) дзе́йсны, які́ ма́е сі́лу (пра зако́н)
3) які́ ствара́е ўра́жаньне, эфэ́ктны
4) гато́вы да бо́ю (жаўне́р)
effects
асабі́стая маёмасьць, рэ́чы