defiance
1) я́ўны супраці́ў (аўтарытэ́ту), непадпара́дкаваньне
2) вы́клік -у
defiance
1) я́ўны супраці́ў (аўтарытэ́ту), непадпара́дкаваньне
2) вы́клік -у
defiant
непаслухмя́ны; збунтава́ны; задзі́рлівы
deficiency
1) няста́ча, адсу́тнасьць
2) недахо́п, дэфіцы́т -у
deficient
1) няпо́ўны, слабы́
2) недастатко́вы; незадавальня́льны
deficit
няста́ча
defier
хто кі́дае вы́клік; задзі́ра -ы
defile
Iv.
1) пэ́цкаць, забру́джваць, зага́джваць
2) разбэ́шчваць, псава́ць мара́льна
3) апага́ньваць, прафанава́ць (сьвяты́ню)
4) ганьбава́ць, зьнеслаўля́ць (рэпута́цыю)
IIвузкі́ прахо́д (у го́рах), цясьні́на
v.
ісьці́ гуськом, адзі́н за адны́м; маршырава́ць шарэ́нгай
defilement
1) забру́джаньне, зага́джаньне
2) апага́ньваньне
3) то́е, што апага́ньвае, прыно́сіць га́ньбу, нясла́ву
define
v.
1) растлума́чваць, паясьня́ць (сэнс сло́ва)
2) азнача́ць што
3) вызнача́ць; устанаўля́ць (правы́, ме́жы)
4) акрэ́сьліваць (фо́рму)
5) характарызава́ць, быць характэ́рнай або́ істо́тнай ры́сай чаго́
definite
1) выра́зны, я́сны, дакла́дны
2) вы́значаны, акрэ́сьлены
3) азнача́льны