burn
I [bɜ:rn]
1.
v., burned or burnt, burning, v.i.
1) гарэ́ць
2) апяка́цца
3) адчува́ць гарачыню́, гарэ́ць
to burn with fever — гарэ́ць у ліхама́нцы
4) Figur. адчува́ць запа́л
to burn with enthusiasm — гарэ́ць натхне́ньнем
5) дава́ць сьвятло́
lamps were burning — гарэ́лі ля́мпы
6) мо́цна загарэ́ць, сьпячы́ся на со́нцы
7) Chem. згара́ць; акісьля́цца
8) Phys. выкарысто́ўваць я́дзерную энэ́ргію
2.
v.t.
1) палі́ць
2) апяка́ць, апяка́цца апа́рвацца
He burned his hand — Ён апёк руку́
3) выпа́льваць (узо́р)
4) пячы́
Mustard and pepper burn the tongue — Гарчы́ца й пе́рац пяку́ць язы́к
5) абпа́льваць (цэ́глу, гаршкі́)
6) палі́ць на вагні́ (як пакара́ньне)
3.
n.
1) апёк -у m.
2)
а) ме́сца, пашко́джанае апёкам
б) вы́паленая дзі́рка
3) мо́цны зага́р -у m.
•
- burn away
- burn down
- burn into
- burn oneself out
- burn out
- burn up
II [bɜ:rn]
n.
малы́ струме́нь, ручаёк -йка́ m.
burner
[ˈbɜ:rnər]
n.
гарэ́лка f. (у ля́мпе, га́завай пліце́)
burning
[ˈbɜ:rnɪŋ]
adj.
1) пяку́чы; сьпяко́тны, гара́чы
burning sun — сьпяко́тнае, гара́чае со́нца
2) Figur. пяку́чы, гара́чы, па́лкі, жахлі́вы
a burning question — пі́льнае пыта́ньне
3) страшэ́нны, вялі́кі
a burning disgrace — жахлі́вая га́ньба
•
- burning glass
burning glass
запа́льнае шкло (увагну́тая лі́нза)
burnish
[ˈbɜ:rnɪʃ]
1.
v.t.
палірава́ць (мэ́блю); чы́сьціць, глянцава́ць
to burnish copper — чы́сьціць медзь
2.
v.i.
блішчэ́ць, рабі́цца гла́дкім, бліску́чым
3.
n.
1) паліро́ўка f., палірава́ньне n.
2) гля́нец -цу, бляск -у m.
burnisher
[ˈbɜ:rnɪʃər]
n.
1) палірава́льнік -а m. (інструмэ́нт)
2) паліро́ўшчык -а m. (чалаве́к), паліро́ўшчыца f.
burnoose, burnous
[bɜ:rˈnu:s]
n.
бурно́с з башлыко́м, бу́рка f.
burnt
[bɜ:rnt]
v. p.t. and p.p. of burn I
спа́лены; абгарэ́лы; абпа́лены
burnt trees — абгарэ́лыя дрэ́вы
burnt-out
[,bɜ:rntˈaʊt]
adj.
змо́раны, зму́чаны, сто́млены, зьнясі́лены, змардава́ны