Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
acehilnorsuy.
abcdegjlnoprstw

perennial

[pəˈreniəl]

1.

adj.

1) які́ ця́гнецца, трыва́е ўве́сь год; які́ не перасыха́е ўле́тку (пра струме́нь)

2) ве́чны; неўвяда́льны (пра красу́)

3) Bot. шматгадо́вы (пра расьлі́ны)

perennial garden plants — шматгадо́выя садо́выя расьлі́ны

2.

n.

шматгадо́вая расьлі́на

Roses are perennials — Ру́жы — шматгадо́выя расьлі́ны

perfect

1. [ˈpɜ:rfɪkt]

adj.

1) беззага́нны; даскана́лы

2) высо́ка кваліфікава́ны, майстэ́рскі

a perfect golfer — выда́тны гуле́ц у го́льф

3) цэ́лы; по́ўны

а) The set was perfect; nothing was missing — Кампле́кт быў по́ўны, нічо́га не бракава́ла

б) in perfect security — у по́ўнай бясьпе́цы

в) He was a perfect stranger to us — Ён быў зусі́м чужы́м чалаве́кам для нас

4) зако́нчаны (час)

5) Bot. які́ ма́е тычы́нкі й пе́сьцікі (пра кве́тку)

2. [pərˈfekt]

v.t.

1) паляпша́ць, удаскана́льваць

2) рабі́ць апо́шнія штрыхі́, дапрацо́ўваць (карці́ну, рама́н)

3) зака́нчваць

3.

n.

фо́рма або́ сло́ва ў зако́нчаным ча́се

perfection

[pərˈfekʃən]

n.

1) даскана́ласьць, беззага́ннасьць f.

2) удаскана́льваньне, удаскана́леньне n., пале́пшаньне; завяршэ́ньне n.

•

- to perfection

perfective

[pərˈfektɪv]

1.

adj.

1) які́ імкне́цца рабі́ць усё даскана́ла

2) зако́нчаны

2.

n., Gram. the perfective aspect

зако́нчанае трыва́ньне

perfectly

[ˈpɜ:rfɪktli]

adv.

1) ве́льмі до́бра, выда́тна; даскана́ла

2) ца́лкам, ве́льмі дакла́дна; беззага́нна; зусі́м

perfidious

[pərˈfɪdiəs]

adj.

верало́мны, падсту́пны, здра́дніцкі, няве́рны

perfidiously

[pərˈfɪdiəsli]

adv.

верало́мна; по́дступам, па-здра́дніцку

perfidy

[ˈpɜ:rfədi]

n., pl. -dies

верало́мства n.; по́длая здра́да; верало́мнасьць f.

perforate

1. [ˈpɜ:rfəreɪt]

v.t.

1) прабіва́ць, рабі́ць дзі́ркі, дзіра́віць

2) рабі́ць рады́ дзі́рак (як у лісто́х пашто́вых ма́рак), пэрфарава́ць

2. [ˈpɜ:rfərət]

adj.

прабі́ты, прадзіра́ўлены

perforation

[,pɜ:rfəˈreɪʃən]

n.

1) прасьвідрава́ная або́ прабі́тая дзі́рка (як напр у сальні́цы)

2) дзіра́ўленьне; прабіва́ньне дзі́рак; пэрфара́цыя f.