Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

verbal

[ˈvɜ:rbəl]

adj.

1) вы́казаны сло́вамі, сло́ўны

A description is a verbal picture — Апіса́ньне — гэ́та сло́ўны во́браз

2) ву́сны

a verbal message — ву́снае паведамле́ньне

3) дасло́ўны

a verbal translation — дасло́ўны перакла́д

4) дзеясло́ўны

verbal endings — дзеясло́ўныя канча́ткі

verbose

[vɜ:rˈboʊs]

adj.

1) шматсло́ўны

2) гаварлі́вы, гаваркі́

verbosity

[,vɜ:rˈbɑ:səti]

n.

шматсло́ўнасьць; гаварлі́васьць f.

verdict

[ˈvɜ:rdɪkt]

n.

1) прысу́д прысяжны́х, вэрды́кт -у m.

a verdict of “Not guilty” — прысу́д “Не вінава́ты”

2) пастано́ва f., рашэ́ньне n.

verdigris

[ˈvɜ:rdəgrɪs]

n.

1) во́кіс ме́дзі

2) мядзя́нка f. (фа́рба)

verge

[vɜ:rdʒ]

1.

n.

1) край -ю m.; мяжа́ f.

to be on the verge of ruin — быць на мяжы́ руі́ны

to be on the verge of tears — быць блі́зкім да пла́чу

2) рубе́ж -яжа́ m.

2.

v.i.

быць на краі́; межава́ць

verifiable

[ˈverɪfaɪəbəl]

adj.

які́ мо́жна праве́рыць

verification

[,verɪfɪˈkeɪʃən]

n.

1) праве́рка f.

2) пацьве́рджаньне n.

3) спра́ўджаньне n.

verify

[ˈverɪfaɪ]

v.t. -fied, -fying

1) правяра́ць

2) Law пацьвярджа́ць

veritable

[ˈverətəbəl]

adj.

праўдзі́вы, сапра́ўдны; рэчаі́сны