Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

tinder

[ˈtɪndər]

n.

1) гу́ба, цэ́ра f.

2) лёгка запа́льнае рэ́чыва

ting

[tɪŋ]

1.

v.i.

дзы́нкаць, дзі́нькаць

2.

n.

дзы́нканьне, дзі́ньканьне n.

tinge

[tɪndʒ]

1.

v.t.

1) лёгка афарбо́ўваць, надава́ць адце́ньне

2) Figur. надава́ць прысма́к, пакіда́ць сьлед

Sad memories tinged their joy — Су́мныя ўспаміны прыглу́швалі і́хную ра́дасьць

2.

n.

лёгкая афарбо́ўка f., адце́ньне n.

tinker

[ˈtɪŋkər]

1.

n.

1) ме́днік, лудзі́льшчык -а m.

2) Figur. парта́цтва n.; по́рканьне n.

3) парта́ч -а́ m.

2.

v.t.

1) лудзі́ць

2) Figur. парта́чыць; по́ркацца

tinkle

[ˈtɪŋkəl]

1.

v.i.

звані́ць; зьвіне́ць; дзы́нкаць; вызво́ньваць

The little clock tinkled out the hours — Малы́ гадзі́ньнік вызво́ньваў час

2.

n.

звон -у m.; дзы́нканьне n.

the tinkle of bells — дзы́нканьне звано́чкаў

tinned

[tɪnd]

adj.

1) закансэрвава́ны ў бляша́нцы

tinned goods — кансэ́рвы pl.

2) палу́джаны

tinse

[tɪns]

n.

бліско́ткі, блі́скаўкі pl.

tinsmith

[ˈtɪnsmɪӨ]

n.

бляха́р -а́ m.

tint

[tɪnt]

1.

n.

1) адце́ньне n., тон -у m., афарбо́ўка f. (ко́леру)

2) даліка́тны, сьве́тлы тон

3) сро́дак для фарбава́ньня валасо́ў

2.

v.t.

падмалёўваць

tinware

[ˈtɪnwer]

n.

бляша́ныя вы́рабы