specific
[spəˈsɪfɪk]
1.
adj.
1) канкрэ́тны
There was no specific reason for the quarrel — Не было́ канкрэ́тнае прычы́ны для сва́ркі
2) характэ́рны, уласьці́вы
3) спэцыфі́чны
4) Biol. ві́давы
specific difference — ві́давая ро́зьніца
2.
n.
спэцыфі́чны сро́дак (лек)
Quinine is a specific for malaria — Хіні́н — спэцыфічны сро́дак ад маля́рыі
specify
[ˈspesəfaɪ]
v.t.
1) дакла́дна вызнача́ць (час, ме́сца)
2) канкрэтызава́ць
specimen
[ˈspesəmɪn]
n.
1) экзэмпля́р -а́ m., пры́клад -у m., асо́біна f.
2) тып -а m.
What a specimen! — Што за тып! Ну й тып!
queer specimen — дзіва́к -а́ m.
3) ана́ліз -у m., про́ба f.
specious
[ˈspi:ʃəs]
adj.
1) зру́чна вы́думаны
The teacher saw through John’s specious excuse — Наста́ўнік распазна́ў Я́нкаў вы́думаны вы́крут
2) до́брапрысто́йны, паказны́
a specious hypocrite — до́брапрысто́йны крываду́шнік
speck
[spek]
1.
n.
1) пля́мка f.; кра́піна, кра́пінка f.
2) ча́стачка, крупінка f.
a speck of dust — пылі́нка f.
2.
v.t.
пля́міць
speckle
[ˈspekəl]
1.
n.
кра́піна, кра́пінка f.
This hen is gray with white speckles — Гэ́тая ку́рыца шэ́рая ў бе́лыя кра́пінкі
2.
v.t.
зна́чыць кра́пінамі, пярэ́сьціць, сьпярэ́шчваць