specific

[spəˈsɪfɪk]

1.

adj.

1) канкрэ́тны

There was no specific reason for the quarrel — Не было́ канкрэ́тнае прычы́ны для сва́ркі

2) характэ́рны, уласьці́вы

3) спэцыфі́чны

4) Biol. ві́давы

specific difference — ві́давая ро́зьніца

2.

n.

спэцыфі́чны сро́дак (лек)

Quinine is a specific for malaria — Хіні́н — спэцыфічны сро́дак ад маля́рыі

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)