Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’

schism

[ˈsɪzəm,ˈskɪzəm]

n.

1) раско́л -у m., разьдзяле́ньне n.

2) схі́зма f., раско́л цэ́ркваў

schismatic

[sɪzˈmætɪk,skɪzˈmætɪk]

1.

adj.

раско́льніцкі, схізматы́чны

2.

n.

раско́льнік -а m., раско́льніца f.; схізма́тык -а m., схізматы́чка f.

schismatical

[sɪzˈmætɪkəl]

гл. schismatic

schizophrenia

[,skɪtsəˈfri:niə]

n.

схізафрэ́нія, шызафрэ́нія f.

Schleswig-Holstein

[,ʃlezvigˈhoʊlstam]

Шле́зьвіг-Гольштайн

schnook

[ʃnʊk]

n., Sl.

тупі́ца, дуры́ла -ы m. & f.

scholar

[ˈskɑ:lər]

n.

1) вучо́ны -ага m., вучо́ная f.; асо́ба зь вялі́кімі ве́дамі

2) шко́льнік -а m., шко́льніца f., навучэ́нец -ца m.

3) навучэ́нец-стыпэндыя́нт, навучэ́нка-стыпэндыя́нтка

scholarly

[ˈskɑ:lərli]

adj.

1) вучо́ны

scholarly habits — звы́чкі вучо́нага

2) зь вялі́кімі ве́дамі, высо́каадукава́ны

3) стара́нны; адда́ны наву́цы

scholarship

[ˈskɑ:lərʃɪp]

n.

1) вучо́насьць f.

2) стыпэ́ндыя f.

scholastic

[skəˈlæstɪk]

1.

adj.

1) шко́льны, навуча́льны; адукацы́йны

2) схалясты́чны; фарма́льны

2.

n.

1) схаля́ст -а m.

2) сярэдняве́чны тэо́ляг або́ філёзаф