Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

Прадмова ∙ Скарачэнні ∙ Кніга ў PDF/DjVu
 Аўтарскі слоўнік — у ім словы і тлумачэнні пададзены паводле асабістых поглядаў укладальнікаў. Магчымыя няправільныя націскі, а таксама іншыя памылкі і недакладнасці.
abcdefghijklmnopqrstuvwxyz3-$’
aehiloruyz./ô

complaint

[kəmˈpleɪnt]

n.

1) жа́льба f., нарака́ньне n.

I have no complaint to make — Мне няма́ на што нарака́ць

2) незадавальне́ньне n.

3) фізы́чнае недамага́ньне, хваро́ба f.

A cold is a very common complaint — Засту́да ве́льмі распаўсю́джанае недамага́ньне

4) абвінава́чваньне f., судо́вая ска́рга

to lodge/make a complaint — пада́ць ска́ргу

complaisance

[kəmˈpleɪsəns]

n.

1) лаго́днасьць, паслу́жлівасьць f.; ве́тлівасьць f.

2) усту́пчывасьць f.

complaisant

[kəmˈpleɪsənt]

adj.

1) прыве́тлівы, ласка́вы, паслу́жлівы; рахма́ны

2) усту́пчывы, пада́тлівы

complement

[ˈkɑ:mpləmənt]

1.

n.

1) дапаўне́ньне n.

2) Gram. выказа́льнае сло́ва (у выка́зьніку)

3) Geom. дапаўне́ньне (да про́стага кута́)

4) кампле́кт -у m.

The factory has a complement of workers — Фа́брыка ма́е по́ўны штат працаўніко́ў

2.

v.t.

дапаўня́ць, укамплекто́ўваць

complete

[kəmˈpli:t]

1.

adj.

1) по́ўны, цэ́лы

complete set of works — по́ўны збор тво́раў

2) уве́сь, уся́, усё; цэ́лы

to devote a complete day to studies — прысьвяці́ць цэ́лы дзень наву́цы

3) ско́нчаны, зро́блены

4) по́ўны, абсалю́тны

a complete surprise (happiness) — по́ўная неспадзе́ўка

2.

v.t.

1) зако́нчыць, ско́нчыць, завяршы́ць

2) дапо́ўніць, укамплектава́ць

completely

[kəmˈpli:tli]

adv.

1) зусі́м

2) цалко́м, ца́лкам, по́ўнасьцю; дашчэ́нту

complex

1. [,kɑ:mˈpleks]

adj.

1) скамплікава́ны

2) склада́ны

2. [ˈkɑ:mpleks]

n.

1) ко́мплекс, гру́па буды́нкаў

2) Psych. ко́мплекс -у m.

inferiority complex — кампле́кс непаўнава́ртасьці

complexion

[kəmˈplekʃən]

n.

1) ко́лер тва́ру

2) агу́льны вы́гляд; хара́ктар -у m.

complexity

[kəmˈpleksəti]

n., pl. -ties

1) склада́насьць, заблы́танасьць f.

2) склада́ны прадме́т

compliance

[kəmˈplaɪəns]

n.

1) усту́пчывасьць, пада́тлівасьць, пако́рлівасьць f.

2) выкана́ньне n. (жада́ньня, зага́ду); падпара́дкаваньне n.

in compliance with his orders — зго́дна, адпаве́дна зь яго́ным зага́дам