Сто́лак ‘зэдлік, услончык’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Сто́лак ‘зэдлік, услончык’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ЗАСЛУ́ЖАНЫ ШАФЁР БЕЛАРУ́СКАЙ ССР, ганаровае званне, якое прысвойвалася высокакваліфікаваным шафёрам за працу па спецыяльнасці не менш як 15 гадоў і за
Заслужаныя шафёры Беларускай ССР
1968. К.Ф.Атрашэўскі, Б.Л.Аўрамаў, В.І.Балашоў, К.Б.Васільеў, П.І.Дзяржаўцаў, М.А.Драч, У.Н.Казлоў, М.М.Кір’янцаў, Ф.М.Кліменцьеў, А.С.Кончыц, В.В.Крук, Дз.І.Куханаў, В.Д.Максімішын, Т.М.Мядзведскі, В.І.
1970. У.Р.Азараў, У.Р.Багданаў, І.А.Беластоцкі, Р.М.Валюкевіч, Дз.І.Вярыга, М.П.Герасімовіч, І.І.Гулевіч, А.К.Гулееў, В.В.Дабрынеўскі, П.М.Драбышэўскі, І.Ц.Дрындрожык, В.Ц.Завядзееў, П.І.Зялёнка, А.І.Казакоў, П.С.Касінец, У.Д.Крывец, І.К.Ліпніцкі, В.В.Ліпскі, І.А.Малееў, П.М.Марозаў, П.К.Міхалёнкаў, М.І.Мурашка, Х.І.Муха, К.М.Нарановіч, Г.І.Нарышкін, М.П.Нікіфараў, Г.А.Палякоў, М.І.Плотнікаў, У.М.Пузына, М.М.Розін, В.Р.Рычаго, Ц.П.Сазонаў, М.І.Тхораў, Р.А.Хаўратовіч, С.П.Чайкоў, Ч.В.Часноўскі, А.С.Чуяшкоў, М.П.Шамшын, І.А.Шуба, А.В.Шыдлоўскі, К.П.Юда, В.П.Юзоніс, У.В.Якімовіч, С.С.Ясюкевіч.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Нікуды́шні, нікудышны ’нікчэмны, непрыдатны, няздатны’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Модлы 1 (мн.), модла ’малітва’, ’моцная просьба; маленне’ (
Модлы 2 ’ўзоры карункаў на канцы рушніка, вязаных рукамі з рэшты нітак асновы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Моўчкі ’нічога не гаворачы’, ’паціху’, ’тайком’, ’пакорліва’, ’не пратэстуючы’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Стайло́ ‘сук на дрэве, на якім ставяць калодны вулей’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пшэ-пшэ — выгукі, якімі падзываюць кароў (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Ро́старапень, ро́сторопень ’разводдзе’, растаро́п, растаропіца ’тс’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Трайця́к 1 ’траціна, трэцяя частка зямлі аднаго гаспадара’ (
Трайця́к 2 ’жывёла трохгадовага ўзросту’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
церабі́цца, цераблюся, цярэбішся, цярэбіцца;
1. Рабіць дробныя, частыя рухі рукамі і нагамі (пра чалавека), канечнасцямі (пра жывёлу), вызваляючыся ад каго‑, чаго‑н., з чаго‑н.
2. Чысціцца дзюбай (пра птушак).
3.
4.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)