Ráupe f -, -n
1) заал. ву́сень
2) тэх. гу́сеніца
3) разм. гу́сенічны тра́ктар;
◊
er hat ~n im Kopf у яго́ дзіва́цтвы [бзі́кі] y галаве́;;
j-m ~n in den Kopf sétzen выкліка́ць [абуджа́ць] у каго́-н. недарэ́чныя [бязглу́здыя] ду́мкі
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
verzéichnen
1. vt
1) запі́сваць, склада́ць спіс (чаго-н.)
2) адзнача́ць (поспех);
er hat éinen gróßen Erfólg zu ~ ён ма́е вялі́кі по́спех; у яго́ вялі́кі по́спех
3) няпра́вільна намалява́ць
2. ~, sich памылі́цца пры малява́нні, няпра́вільна намалява́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Würdigung f -, -en
1) прызна́нне (заслуг);
in ~ éiner Sáche (G) адзнача́ючы, улі́чваючы (што-н.);
bei áller ~ séiner Verdíenste… пры ўсёй пава́зе да яго́ заслу́г…
2) ацэ́нка (абставін, акалічнасцей);
nach éiner ~ der Erfólge адзна́чыўшы по́спехі…; гл. würdigen
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
dobić
dobi|ć
зак.
1. дабіць;
~ć wroga — дабіць ворага;
ta wiadomość go ~ła — гэтае паведамленне яго дабіла;
2. дайсці; дабрацца; дасягнуць;
~ć do brzegu — прычаліць да берага;
~ć targu — ударыць па руках; старгавацца;
~ć swego — дамагчыся свайго
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wylatywać
wylat|ywać
незак.
1. вылятаць;
samolot ~uje rano — самалёт вылятае ўранку;
2. вылятаць, выпадаць;
z rąk mu wszystko ~uje — у яго ўсё валіцца з рук;
3. разм. выбягаць;
4. падымацца;
dym ~uje w górę — дым падымаецца ўгору
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
plecy
plec|y
мн.
1. спіна;
leżeć na ~ach — ляжаць на спіне;
2. плечы;
szeroki w ~ach — шырокі ў плячах;
robić co za чыімі ~ami — рабіць што за чыімі плячамі;
ma ~y za sobą — у яго ёсць падтрымка
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
raczyć
raczy|ć
незак.
1. мець ласку; рабіць ласку;
pan raczyć wyjść — зрабіце ласку, выйдзіце; будзьце ласкавы выйсці;
nawet nie ~ł odpowiedzieć — ён нават не пажадаў адказаць;
Bóg raczyć wiedzieć — адзін Бог ведае; Бог (яго) ведае;
2. частаваць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
заве́зці сов.
1. (доставить куда-л.) завезти́, отвезти́; (отправить куда-л. далеко — ещё) увезти́;
з. на рабо́ту — завезти́ (отвезти́) на рабо́ту;
куды́ вы яго́ ~злі? — куда́ вы его́ завезли́ (увезли́)?;
2. торг. (привезти) завезти́; забро́сить;
з. тава́р — завезти́ (забро́сить) това́р;
3. (за что-л.) завезти́;
з. воз за ву́гал до́ма — завезти́ воз за у́гол до́ма
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ніз (род. ні́зу) м.
1. низ;
у са́мым ні́зе — в са́мом низу́;
ніз до́ма цагля́ны — низ до́ма кирпи́чный;
падлажы́ць пад н. — подложи́ть под низ;
2. только мн., см. нізы́;
не адрыва́цца ад нізо́ў — не отрыва́ться от низо́в;
нізы́ ў яго гуча́ць дрэ́нна — муз. низы́ у него́ звуча́т пло́хо;
◊ з ве́рху да ні́зу — све́рху до́низу
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прарва́ць сов.
1. в разн. знач. прорва́ть;
п. панчо́ху — прорва́ть чуло́к;
вада́ ~ва́ла плаці́ну — вода́ прорвала́ плоти́ну;
п. варо́жую блака́ду — воен. прорва́ть вра́жескую блока́ду;
2. с.-х. прореди́ть, продёргать;
п. буракі́ — прореди́ть (продёргать) свёклу;
3. безл., разг. прорва́ть;
ён до́ўга маўча́ў, але тут і яго́ ~ва́ла — он до́лго молча́л, но тут и его́ прорва́ло
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)