Панаро́ўка ’звычай’ (Касп., Мат. Гом., Сцяшк. Сл.), ’дрэнная звычка’ (Юрч.). Конфіскнае ўтварэнне (па‑ + ‑ка) ад нораў.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пася́ньні, пысяньні ’да сягонняшняга дня’ (Яруш., Нас., Бяльк.). Утворана ад прыназоўніка па і сянні ’сёння’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пату́хляць ’зрабіцца тухлым’ (Шат.). Да ту́хлы, ту́хнуць (гл.). Прэфікс па‑ (< прасл. po‑) указвае на пашырэнне дзеі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пахва́тны ’зручны для карыстання, лёгкі, спрытны’ (ТСБМ; хойн., Мат. Гом.; Ян.). Да па‑ і хвата́ць (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Пашча́ўвацца, пошчаўвацца ’сплюіпчыцца’ (ТС). Да па‑ і + с‑чаўлізацца ’пасціскацца’. Да *чавіць, чав$тэ ’ціснуць’ (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паўпру́га ’пояс’ (бых., Мат. Маг.). Да папруга (гл.). Паў- (замест па‑) у выніку дзеяння народнай этымалогіі.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Плю́шка ’ўдар’ (Юрч. СНЛ); параўн. рус. плюшка < плюха ’ўдар далоняй па шчацэ, поўха’. Да плюхаі (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пракамя́шыць ’прайсці па бруку’ (карэліц., Сцяшк. Сл.). Няясна. Іранічнае ўтварэнне ад камашы ’чаравікі з паўхалявамі’ (гл.)?
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Прыстро́іць, прыстро́іцца ’апрануцца па-святочнаму, прыбрацца’ (ТСБМ). З польск. przystrojić się ’тс’. Гл. таксама стро́йны, строй.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
*Ра́давіца, ра́довіца ’вясёлка’: узве́сіла радовіца — потопу не будзе (ТС). Ад радавацца (гл.) па тыпу вясёлка ’тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)