унуры́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. унуру́ уну́рым
2-я ас. уну́рыш уну́рыце
3-я ас. уну́рыць уну́раць
Прошлы час
м. унуры́ў унуры́лі
ж. унуры́ла
н. унуры́ла
Загадны лад
2-я ас. унуры́ унуры́це
Дзеепрыслоўе
прош. час унуры́ўшы

Іншыя варыянты: уну́рыць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уня́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уйму́ уймё́м
2-я ас. уйме́ш уймяце́
3-я ас. уйме́ уйму́ць
Прошлы час
м. уня́ў унялі́
ж. уняла́
н. уняло́
Загадны лад
2-я ас. уймі́ уймі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час уня́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упаро́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упару́ упо́рам
2-я ас. упо́раш упо́раце
3-я ас. упо́ра упо́руць
Прошлы час
м. упаро́ў упаро́лі
ж. упаро́ла
н. упаро́ла
Загадны лад
2-я ас. упары́ упары́це
Дзеепрыслоўе
прош. час упаро́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упа́сціць

‘выпасвіць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упа́шчу упа́сцім
2-я ас. упа́сціш упа́сціце
3-я ас. упа́сціць упа́сцяць
Прошлы час
м. упа́сціў упа́сцілі
ж. упа́сціла
н. упа́сціла
Загадны лад
2-я ас. упа́сці упа́сціце
Дзеепрыслоўе
прош. час упа́сціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уплі́хваць

‘уліваць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. уплі́хваю уплі́хваем
2-я ас. уплі́хваеш уплі́хваеце
3-я ас. уплі́хвае уплі́хваюць
Прошлы час
м. уплі́хваў уплі́хвалі
ж. уплі́хвала
н. уплі́хвала
Загадны лад
2-я ас. уплі́хвай уплі́хвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час уплі́хваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

уплі́шчыць

‘уліць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. уплі́шчу уплі́шчым
2-я ас. уплі́шчыш уплі́шчыце
3-я ас. уплі́шчыць уплі́шчаць
Прошлы час
м. уплі́шчыў уплі́шчылі
ж. уплі́шчыла
н. уплі́шчыла
Загадны лад
2-я ас. уплі́шчы уплі́шчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час уплі́шчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

управо́дзіць

‘увесці што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. управо́джу управо́дзім
2-я ас. управо́дзіш управо́дзіце
3-я ас. управо́дзіць управо́дзяць
Прошлы час
м. управо́дзіў управо́дзілі
ж. управо́дзіла
н. управо́дзіла
Загадны лад
2-я ас. управо́дзь управо́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час управо́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упрасава́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упрасу́ю упрасу́ем
2-я ас. упрасу́еш упрасу́еце
3-я ас. упрасу́е упрасу́юць
Прошлы час
м. упрасава́ў упрасава́лі
ж. упрасава́ла
н. упрасава́ла
Загадны лад
2-я ас. упрасу́й упрасу́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час упрасава́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упрасо́ўваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. упрасо́ўваю упрасо́ўваем
2-я ас. упрасо́ўваеш упрасо́ўваеце
3-я ас. упрасо́ўвае упрасо́ўваюць
Прошлы час
м. упрасо́ўваў упрасо́ўвалі
ж. упрасо́ўвала
н. упрасо́ўвала
Загадны лад
2-я ас. упрасо́ўвай упрасо́ўвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час упрасо́ўваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

упу́дзіць

‘напалохаць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. упу́джу упу́дзім
2-я ас. упу́дзіш упу́дзіце
3-я ас. упу́дзіць упу́дзяць
Прошлы час
м. упу́дзіў упу́дзілі
ж. упу́дзіла
н. упу́дзіла
Загадны лад
2-я ас. упу́дзь упу́дзьце
Дзеепрыслоўе
прош. час упу́дзіўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)