пусці́ць, пушчу, пусціш, пусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўнікНЯСВІ́Ж,
горад, цэнтр Нясвіжскага р-на Мінскай
Упершыню ўпамінаецца ў 1446 як уласнасць Сяляўкі, перададзеная
Працуюць (2000) Нясвіжскі завод медыцынскіх прэпаратаў, хлебазавод, швейная
У 1580-я
Да 20
Літ.:
Деленковский Н.И. Несвиж: Ист.-экон. очерк.
Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі: Мінская
Шишигина К.Я. Музы Несвижа.
В.С.Пазднякоў (гісторыя, культура), Т.І.Чарняўская, І.М.Чарняўскі, С.Ф.Самбук (архітэктура).
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
адысці́, адыду, адыдзеш, адыдзе;
1. Пакінуць ранейшае месца; ідучы, аддаліцца ад каго‑, чаго‑н.
2.
3. Адстаць, аддзяліцца, перастаць шчыльна прылягаць да чаго‑н.
4. Дайсці да звычайнага, нармальнага стану; перастаць хварэць, адчуваць недамаганне.
5. Перайсці ва ўласнасць каго‑н. другога.
6. Закончыцца, мінуць.
7.
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перада́ць, ‑дам, ‑дасі, ‑дасць; ‑дадзім, ‑дасце, ‑дадуць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
паку́ль,
1.
2.
3.
4.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шчыт, ‑а,
1. Ручная ахоўная зброя старажытнай воіна ў выглядзе прамавугольніка, круга, эліпса з дрэва, металу і пад., якая служыла для засцярогі ад удараў халоднай зброяй.
2. Прыстасаванне ў выглядзе металічнага ліста, збітых дошак і пад. для засцярогі ад чаго‑н.
3. Франтон двухскатнага даху.
4. Вертыкальна ўстаноўленая дошка або ліст, на які змяшчаецца што‑н. для паказу, агляду і пад.
5. У геалогіі — найбольш старая частка сушы, для якой уласцівы выхад на паверхню зямлі старажытных складкавых крышталічных народ.
6. У біялогіі — цвёрдае ўтварэнне ў розных жывёл для аховы іх мяккіх тканак.
7. Экватарыяльнае сузор’е, у якім знаходзіцца адно з найярчэйшых месц Млечнага шляху.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бу́йны, ‑ая, ‑ае.
1. Неспакойны, свавольны, нястрыманы, дзёрзкі.
2. Моцны, нястрымны.
буйны́, ‑а́я, ‑о́е.
1. Які складаецца з аднародных, больш чым сярэдняга памеру, адзінак;
2. Багаты, раскошны; сакавіты.
3. Вялікі па плошчы, па колькасці насельніцтва.
4. Вялікі па колькасці ўдзельнікаў.
5. Выдатны, найбольш прыкметны сярод іншых.
6. Хуткі, магутны.
7. Значны па выніках, важны па значэнню.
8. Важны, значны, радыкальны.
9. Багаты, шчодры.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
даве́сці 1, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
1. Прывесці, даставіць куды‑н., да якога‑н. месца.
2. Пракласці, правесці да якога‑н. месца.
3. Прывесці ў які‑н. стан.
4. Абавязаць да выканання (якога‑н. плана, задання і пад.).
5. Падагнаць, прыладзіць так, каб падыходзіла да чаго‑н. па форме, памерах.
•••
даве́сці 2, ‑вяду, ‑вядзеш, ‑вядзе; ‑вядзём, ‑ведзяце;
Даказаць, пацвердзіць правільнасць чаго‑н. фактамі, довадамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з’е́хаць, з’еду, з’едзеш з’едзе;
1. Едучы, спусціцца адкуль‑н.
2. Едучы, павярнуць куды‑н.
3. Выехаць, паехаць адкуль‑н. (звычайна далёка або надоўга).
4. Ссунуцца са свайго месца; збіцца, спаўзці.
5.
6.
7.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пусціць, ‑пушчу, ‑пусціш, ‑пусціць;
1. Адпусціць на волю, вызваліць.
2. Дазволіць, даць магчымасць выйсці адкуль‑н., пусціць куды‑н.
3. Расходаваць у працэсе стральбы; выстраліць.
4. Перастаць трымаць; упусціць.
5. Даць поўную, закончаную адукацыю, давесці да канца навучанне.
6. Вырабіць, выпрацаваць.
7. Высунуць вонкі, на паверхню.
8. Павялічыць у даўжыню, шырыню.
9.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)