З’ю́дзіць ’успудзіць, сагнаць з месца, падбухторыць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
З’ю́дзіць ’успудзіць, сагнаць з месца, падбухторыць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Падле́так ’хлопчык або дзяўчынка ў пераходным узросце’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пазвано́к ’састаўная частка пазваночніка чалавека і некаторых жывёл’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пако́н ’канец, скананне’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Палаве́ць ’паспяваць (аб жыце, аўсе і пад.)’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Пала́с ’двухбаковы дыван без ворсу’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Паліклі́ніка ’лячэбная прафілактычная ўстанова’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́сцел ’пастух’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́сіць ’пасвіць’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Па́фас ’уздым, запал, натхненне, энтузіязм’, ’асноўная ідэя’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)