дэ-
(
прыстаўка, якая абазначае аддзяленне, выдаленне, адмену, спыненне чаго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
дэ-
(
прыстаўка, якая абазначае аддзяленне, выдаленне, адмену, спыненне чаго
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ла́цы
(
буфонныя трукі, камічныя нумары (музычныя, акрабатычныя, танцавальныя, славесныя), уключаныя ў асноўнае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пірапатро́н
(ад піра- + патрон)
патрон з порахам, выбух якога імгненна прыводзіць у
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фры́кцыі
(
дэфекты на фатаграфічным адлюстраванні, якія вынікаюць праз механічнае
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Перашкода ’тое, што перагароджвае шлях, затрымлівае рух, перапыняе якое-небудзь
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
раке́та, -ы,
1. Лятальны апарат з рэактыўным рухавіком.
2. Баявы снарад, які прыводзіцца ў
3. Напоўнены піратэхнічнай сумессю снарад, які пасля выстралу ярка свеціцца ў паветры і выкарыстоўваецца для феерверкаў і светлавых сігналаў.
4. Быстраходнае рачное пасажырскае судна на падводных крылах.
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пры́клад, -у,
1. Канкрэтная з’ява, факт, якія прыводзяцца для тлумачэння, доказу чаго
2.
3. Матэматычнае практыкаванне, якое патрабуе некаторых дзеянняў над лікамі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыкла́сці, -ладу́, -ладзе́ш, -ладзе́; -ладзём, -ладзяце́, -ладу́ць; -ла́ў, -ла́ла; -ладзі́; -ла́дзены;
1. Пакласці ўшчыльную.
2. Падаць разам з чым
3. Накіраваць
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адваро́тны, -ая, -ае.
1. Які накіраваны ў супрацьлеглы папярэдняму руху бок.
2. Які прыводзіць да зыходнага выніку.
3. Супрацьлеглы.
4. Супрацьлеглы вонкаваму, левы бок прадмета.
Адваротны бок медаля — другі, супрацьлеглы, ценявы, непажаданы, адмоўны бок якой
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
мясцо́вы, -ая, -ае.
1. Звязаны з пэўнай мясцовасцю, уласцівы гэтай мясцовасці.
2. Які дзейнічае толькі ў межах пэўнай тэрыторыі; не агульнадзяржаўны.
3. Які жыве ў пэўнай мясцовасці; не прыезджы, тутэйшы.
4. Які робіцца ў пэўнай мясцовасці; не прывазны.
5. Які пашырае сваё
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)