blow
I [bloʊ]
n.
1) уда́р -у m.
a blow with a fist (hammer) — уда́р кулако́м (малатко́м).
2) няшча́сьце n., уда́р -у m. (лёсу)
3) рапто́ўны напа́д (на во́рага)
•
- at one blow
- come to blows
- strike a blow for
II [bloʊ]
1.
v., blew, blown, blowing; v.i.
1) дзьмуць, дзьму́хаць; ве́яць (пра ве́цер)
2) не́сьціся
Dust blew across the road — Праз даро́гу нёсься пыл
3) граць на духавы́м інструмэнце; сьвіста́ць, гудзе́ць
The whistle blows at noon — Сьвісто́к сьві́шча апаўдні́
4) сапці́, ця́жка ды́хаць
5) informal хвалі́цца, выхваля́цца
6) перагара́ць (пра электры́чны ко́рак, засьцерага́льнік)
2.
v.t.
1) хіста́ць
The wind blew the curtains — Ве́цер хіста́ў фіра́нкі
2) разьдзіма́ць
to blow the fire into flame — разьдьму́ць аго́нь
3) прадзіма́ць
4) выдзіма́ць
to blow glass — выдзіма́ць шкляны́я вы́рабы
5) падрыва́ць
6) пла́віць
7) Sl.
а) раскіда́ць, ма́рна тра́ціць, марнатра́віць (гро́шы)
б) выдава́ць гро́шы на каго́
I’ll blow you to dinner tonight — Я сёньня зафунду́ю табе́ абе́д
8) Sl. парто́ліць; блы́таць
The actress blew her lines — Акто́рка паблы́тала свае́ сло́вы
3.
n.
1) по́дых -у m.; паве́ў -ву m. (ве́тру)
2) дзьму́ханьне n.
3) віху́ра f.
Last night’s big blow did a lot of damage — Учо́рашняя вялі́кая віху́ра нарабі́ла шмат шко́ды
4) хвальба́ f., самахва́льства n.
•
- blow hot and cold
- blow in
- blow off
- blow on
- blow one’s nose
- blow out
- blow over
- blow the whistle
- blow up
- blown with pride
III [bloʊ]
1.
n.
1) цьвіце́ньне, квітне́ньне n.
2) цьвет -у m.
2.
v.i. blew, blown
распуска́цца, зацьвіта́ць; цьвісьці́, квітне́ць
