COD [ˌsi:əʊˈdi:]

1. (скар. ад cash on delivery, AmE collect on delivery) накладны́ плаце́ж

2. The Concise Oxford Dictionary Каро́ткі о́ксфардскі сло́ўнік (англійскай мовы)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

payment [ˈpeɪmənt] n. пла́та, плаце́ж; вы́плата;

We would be grateful for prompt payment of your account. Мы будзем удзячны за хуткую аплату вашага рахунка.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Reparatiónsleistung f -, -en рэпарацы́йны плаце́ж, паста́ўка ў лік рэпара́цый

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Termínzahlung f -, -en тэрміно́вы плаце́ж (які выконваецца ў пэўны тэрмін)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

one-time [ˈwʌntaɪm] adj.

1. былы́;

a one-time director былы́ дырэ́ктар

2. аднаразо́вы; які́ сустракаецца/адбыва́ецца то́лькі адно́йчы;

a one-time fee аднаразо́вая вы́плата; ра́завы плаце́ж

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ско́нта

(іт. sconto)

скідка з сумы рахунка за плацеж наяўнымі або да тэрміну, што практыкуецца ў міжнародным гандлі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

со́ла-вэ́ксаль

(ад іт. solo = адзін, адзіны + вэксаль)

звычайны вэксаль з подпісам адной асобы, якая намерваецца ажыццявіць плацёж плацеж.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

закладны́, ‑ая, ‑ое.

1. Які мае адносіны да закладу, звязаны з закладам (у 1 знач.). Закладная квітанцыя.

2. у знач. наз. закладна́я, ‑ой, ж. Афіцыйны пісьмовы акт аб закладзе маёмасці, пераважна нерухомай, які забяспечвае правы крэдытора. Так мінула пятнаццаць год, а ў гэтым годзе банк адмовіўся адтэрмінаваць плацеж па закладной, і Джорджу прапанавалі з’ехаць з фермы яшчэ да каляд. «Звязда».

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Entríchtung f -, -en апла́та, распла́та, узно́с, плаце́ж;

die ~ der [von] Stéuern пла́та пада́ткаў

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ра́та ’адна з частак агульнай платы, доўгу і пад.’ (ТСБМ, Сл. ПЗБ), ’тэрмін нейкай аплаты’ (Варл.), ’чарговая павіннасць, павіннасць па чарзе’ (ТС), ’чарга’ (Сл. ПЗБ), ’чарга пасці жывёлу’ (Сцяшк. Сл., З нар. сл.). Параўн. польск. rata ’тс’ < ням. Rate ’частка, доля, частковы плацеж’ < лац. ratus ’аблічаны, вызначаны’, rata pars ’вызначаная частка’. Адзначаецца з XVI ст., запазычана з лацінскай праз польскую (Булыка, Лекс. запазыч., 84).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)