offenseless

[əˈfensləs]

adj.

1) без наступле́ньняў, няздо́льны атакава́ць або́ наступа́ць

2) бяскры́ўдны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

blitz​2 [blɪts] v.

1. гвалто́ўна напада́ць, атакава́ць, імклі́ва наступа́ць;

They blitzed the town with tanks. Танкі атакавалі горад.

2. бамбі́ць, рабі́ць налёт

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

pounce [paʊns] v. (on/upon)

1. налята́ць, накі́двацца, атакава́ць

2. прыдзіра́цца, чапля́цца да ко́жнай дро́бязі; з ра́дасцю хапа́цца за памы́лку, про́мах і да т.п.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

фланг м. вайск. Flánke f -, -n, Flügel m -s, -; Séite f -, -n;

атакава́ць каго-н. у фланг [з флангу] j-m in die Flánke fállen*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

wade into

informal

накіда́цца, во́стра атакава́ць

to wade into a job — заўзя́та бра́цца за рабо́ту

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

assail [əˈseɪl] v. fml

1. атакава́ць, напада́ць (таксама перан.); рэ́зка крытыкава́ць

2. апано́ўваць, ахапля́ць (пра страх, сумненні і да т.п.);

He was assailed by fear. Яго апанаваў страх.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

assault​2 [əˈsɔ:lt] v.

1. напада́ць;

He has been charged with assaulting a police officer. Яго абвінавацілі ў нападзе на афіцэра паліцыі.

2. атакава́ць; ісці́ на пры́ступ; штурмава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

vórstoßen*

1. vt пхаць упе́рад

2. vi (s) атакава́ць, наступа́ць, прасо́ўвацца

2) спарт. вы́рвацца напе́рад

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

attack​2 [əˈtæk] v.

1. напада́ць;

A woman was attacked and robbed by a gang of youths. Банда падлеткаў напала на жанчыну і абрабавала яе.

2. атакава́ць, напада́ць;

At dawn the enemy attacked the town. На досвітку вораг атакаваў горад.

3. крытыкава́ць, напада́ць (перан.);

be under violent attack быць прадме́там рэ́зкіх напа́дак

4. напада́ць; шко́дзіць;

Locusts attacked the crops. На пасевы напала саранча.

5. энергі́чна бра́цца (за што-н.); нава́львацца

6. sport атакава́ць, штурмава́ць

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

insult

1. [ɪnˈsʌlt]

v.t.

1) абража́ць; зьневажа́ць; кры́ўдзіць

2) атакава́ць

2. [ˈɪnsʌlt]

n.

1) абра́за, кры́ўда, зьнява́га f.

2) Archaic напа́д -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)