opętać

opęta|ć

зак.

1. аблытаць;

2. перан. авалодаць, апанаваць;

diabeł go ~ł — у яго ўсяліўся д’ябал

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bottle

[ˈbɑ:təl]

1.

n.

пля́шка, бутэ́лька f.

2.

v.t.

наліва́ць у бутэ́льку, трыма́ць у бутэ́льках

to bottle up one’s anger — апанава́ць сваю́ злосьць

•

- bottle up

- hit the bottle

- the bottle

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

объя́ть сов., уст.

1. (охватить) ахапі́ць; (о каком-л. чувстве) агарну́ць; (овладеть) апанава́ць;

страх объя́л ду́шу страх апанава́ў (ахапі́ў) душу́;

2. (охватить взглядом) ахапі́ць;

3. (постичь) ахапі́ць, абня́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ogarnąć

ogarn|ąć

зак.

1. ахапіць, агарнуць;

~ąć spojrzeniem — ахапіць позіркам;

2. абкружыць, абступіць;

3. апанаваць;

rozpacz go ~ęła — апанавала роспач

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

овладе́ть сов.

1. авало́даць;

овладе́ть кре́постью авало́даць крэ́пасцю;

овладе́ть тео́рией пилоти́рования авало́даць тэо́рыяй пілатава́ння;

2. (охватить) ахапі́ць, апанава́ць (каго, што);

ра́дость овладе́ла мно́ю ра́дасць ахапі́ла (апанава́ла) мяне́;

◊

овладе́ть собо́й авало́даць сабо́й.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

авало́даць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

1. Захапіць, узяць сілай; завалодаць. Спроба ворага з ходу авалодаць пераправай.. не ўдалася. Брыль. // перан. Падначаліць сабе, падпарадкаваць свайму ўплыву. Авалодаць увагай.

2. Ахапіць, апанаваць (пра стан, думкі, пачуцці). Цяжкая стома авалодала ўсім целам, не хапала паветра. Гамолка. «Глупства ўсё гэта, не можа быць», — суцяшаў сам сябе Казімір, як бы баючыся таго новага пачуцця, што авалодала ўсёй яго істотай. Краўчанка.

3. Трывала засвоіць што‑н., навучыцца карыстацца, кіраваць чым‑н. Авалодаць англійскай мовай. Авалодаць агратэхнікай. Авалодаць станком.

•••

Авалодаць сабой — вярнуць страчанае самамавалоданне. Госць падаўся да дзвярэй, але зноў авалодаў сабою і спакойна сеў. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

obleźć

obl|eźć

зак.

1. напасці; апанаваць;

gąsienice ~azły drzewo — вусені напалі на дрэва;

2. аблезці, аблупіцца;

3. вылезці;

futro ~azło — футра вылезла

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

napaść

I

1. ж.нападзенне; агрэсія; нападкі;

2. прыступ

II napa|ść

зак.

1. напасці; атакаваць;

2. найсці; ахапіць; апанаваць;

co cię ~dło? — што на цябе найшло?

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

oblecieć

obleci|eć

зак.

1. абляцець (што; вакол чаго);

2. (хутка) абабегчы;

3. адваліцца; асыпацца; апасці;

4. перан. ахапіць; апанаваць;

strach go ~ał разм. страх яго ўзяў

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

обня́ть сов.

1. абня́ць, мног. паабніма́ць, паабдыма́ць;

2. перен. (охватить) ахапі́ць; (окутать) агарну́ць; (овладеть) апанава́ць;

пла́мя о́бняло дом по́лымя ахапі́ла дом;

обня́ть взгля́дом окре́стности ахапі́ць по́зіркам навако́лле;

3. перен. (постичь) ахапі́ць, абня́ць;

обня́ть умо́м ахапі́ць (абня́ць) ро́зумам; см. обнима́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)