opętać

opęta|ć

зак.

1. аблытаць;

2. перан. авалодаць, апанаваць;

diabeł go ~ł — у яго ўсяліўся д’ябал

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)