двая́чыць
‘павялічваць што-небудзь удвая; сумнявацца’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
двая́чу |
двая́чым |
| 2-я ас. |
двая́чыш |
двая́чыце |
| 3-я ас. |
двая́чыць |
двая́чаць |
| Прошлы час |
| м. |
двая́чыў |
двая́чылі |
| ж. |
двая́чыла |
| н. |
двая́чыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
двая́ч |
двая́чце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
двая́чачы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзо́гнуць
‘падскочыць, стукнуць нагамі; ударыць каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзо́гну |
дзо́гнем |
| 2-я ас. |
дзо́гнеш |
дзо́гнеце |
| 3-я ас. |
дзо́гне |
дзо́гнуць |
| Прошлы час |
| м. |
дзо́гнуў |
дзо́гнулі |
| ж. |
дзо́гнула |
| н. |
дзо́гнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзо́гні |
дзо́гніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дзо́гнуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзю́гаць
‘піць, глытаць што-небудзь і без прамога дапаўнення’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзю́гаю |
дзю́гаем |
| 2-я ас. |
дзю́гаеш |
дзю́гаеце |
| 3-я ас. |
дзю́гае |
дзю́гаюць |
| Прошлы час |
| м. |
дзю́гаў |
дзю́галі |
| ж. |
дзю́гала |
| н. |
дзю́гала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзю́гай |
дзю́гайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзю́гаючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дзяці́ніць
‘лічыць каго-небудзь дзіцём не па ўзросце’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дзяці́ню |
дзяці́нім |
| 2-я ас. |
дзяці́ніш |
дзяці́ніце |
| 3-я ас. |
дзяці́ніць |
дзяці́няць |
| Прошлы час |
| м. |
дзяці́ніў |
дзяці́нілі |
| ж. |
дзяці́ніла |
| н. |
дзяці́ніла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дзяці́нь |
дзяці́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дзяці́нячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэблакава́ць
‘прарваць (прарываць), зняць (здымаць) аблогу чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэблаку́ю |
дэблаку́ем |
| 2-я ас. |
дэблаку́еш |
дэблаку́еце |
| 3-я ас. |
дэблаку́е |
дэблаку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэблакава́ў |
дэблакава́лі |
| ж. |
дэблакава́ла |
| н. |
дэблакава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэблаку́й |
дэблаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэблаку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэблакава́ць
‘прарваць (прарываць), зняць (здымаць) аблогу чаго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэблаку́ю |
дэблаку́ем |
| 2-я ас. |
дэблаку́еш |
дэблаку́еце |
| 3-я ас. |
дэблаку́е |
дэблаку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэблакава́ў |
дэблакава́лі |
| ж. |
дэблакава́ла |
| н. |
дэблакава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэблаку́й |
дэблаку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэблакава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэфларава́ць
‘пазбавіць (пазбаўляць) цнатлівасці, згвалціць (гвалціць), разбэсціць (разбэшчваць) каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэфлару́ю |
дэфлару́ем |
| 2-я ас. |
дэфлару́еш |
дэфлару́еце |
| 3-я ас. |
дэфлару́е |
дэфлару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэфларава́ў |
дэфларава́лі |
| ж. |
дэфларава́ла |
| н. |
дэфларава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэфлару́й |
дэфлару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
дэфлару́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
дэфларава́ць
‘пазбавіць (пазбаўляць) цнатлівасці, згвалціць (гвалціць), разбэсціць (разбэшчваць) каго-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
дэфлару́ю |
дэфлару́ем |
| 2-я ас. |
дэфлару́еш |
дэфлару́еце |
| 3-я ас. |
дэфлару́е |
дэфлару́юць |
| Прошлы час |
| м. |
дэфларава́ў |
дэфларава́лі |
| ж. |
дэфларава́ла |
| н. |
дэфларава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
дэфлару́й |
дэфлару́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
дэфларава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
жа́біць
‘збіраць што-небудзь у маршчыны; ляжаць нягладка’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
жа́блю |
жа́бім |
| 2-я ас. |
жа́біш |
жа́біце |
| 3-я ас. |
жа́біць |
жа́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
жа́біў |
жа́білі |
| ж. |
жа́біла |
| н. |
жа́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
жа́б |
жа́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жа́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
жало́біць
‘выклікаць у каго-небудзь пачуццё шкадавання’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
жало́блю |
жало́бім |
| 2-я ас. |
жало́біш |
жало́біце |
| 3-я ас. |
жало́біць |
жало́бяць |
| Прошлы час |
| м. |
жало́біў |
жало́білі |
| ж. |
жало́біла |
| н. |
жало́біла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
жало́б |
жало́бце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
жало́бячы |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)