Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Féldbettn -(e)s, -en пахо́дны ло́жак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Zéltbettn -(e)s, -en пахо́дны ло́жак
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Паходня1 ’пераносная свяцільня’ (ТСБМ). Відаць, запазычана з польск.pochodnia ’тс’, якое са ст.-чэш.pochodně (сучаснае pochodeň); апошняе ўзыходзіць да прыметніка pochodní ’паходны’ (< ’паходны сродак асвятлення’) (Брукнер, 423; Махэк₂, 468). Да паход1 < ход (гл.). Гл. таксама пахадня́.
Пахо́дня2 ’палавік, дарожка’ (Касп.). Утворана ад паход ’дарога, сцежка’. Аб суфіксе ‑ня гл. Сцяцко, Афікс. наз., 165. Блізкія значэнні таксама ва ўкр.похідня́ ’перакідны масток’, у рус.кастрам.похо́дни ’трап з лодкі на бераг’, цвяр.похо́дня ’масток для пешых’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
folding
[ˈfɔʊldɪŋ]
adj.
склада́ны, пахо́дны; ство́ркавы
a folding chair — раскладно́е крэ́сла
folding doors — ство́ркавыя дзьве́ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АТАМА́Н,
1) кіраўнік нерэгулярнага, незалежнага ад дзярж. улады вайск. атрада (часам шайкі разбойнікаў).
2) Вышэйшы начальнік казацкага войска — камандзір (вайсковы, наказны, паходны, кашавы атаман), начальнік казацкай адм.-тэр. адзінкі (аддзела, акружны, станічны, хутарскі атаман) або камандзір падраздзялення (куранны атаман). У Запарожскім казацкім войску існавалі кашавыя і куранныя атаманы, у Данскім — вайсковыя. На пач. 18 ст. атаман у Данскім войску назначаўся ўрадам, з 1723 ён наз. вайсковым наказным атаманам, з 1866 меў правы ген.-губернатара і камандуючага вайсковай акругай. Званне атамана адменена пасля Кастр.рэв. 1917. Адноўлена ў Расіі на пач. 1990-х г. у сувязі з адраджэннем казацкага руху.
3) У грамадз. вайну 1918—20 камандзір у часцях белай гвардыі.