дагле́джаны

1. присмо́тренный; см. дагле́дзець 2;

2. досмо́тренный; см. даглядзе́ць 1;

3. прил. ухо́женный; хо́леный; упи́танный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дагле́джаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад дагледзець, даглядзець.

2. у знач. прым. Акружаны клопатам; выпеставаны, ахайны. Конь быў заўсёды гладкі, дагледжаны. Бядуля. Дагледжаныя краны дрэў радавалі позірк... Кухараў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

дагле́джваць несов.

1. (до конца) досма́тривать, догля́дывать; см. даглядзе́ць 1;

2. (каго, што) досма́тривать; см. дагле́дзець 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапільнава́ць, ‑ную, ‑нуеш, ‑нуе; зак., каго-што і з дадан. сказам.

Разм.

1. Высачыць, заспець за якім‑н. заняткам. Дапільнаваць злодзея. □ [Гаспадар] дапільнаваў там, што Хомка горка плача, схіліўшыся ў куточку на сцяну. Гарэцкі.

2. Дагледзець, захаваць у парадку. Стоцкі тут усё дапільнуе сам. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

присмотре́ть сов.

1. (за кем, чем) панагляда́ць; дагле́дзець (каго, што); (последить) пасачы́ць, паназіра́ць;

2. (высмотреть, приискать) разг. нагле́дзець; см. присма́тривать;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дапільнава́ць разм.

1. (высачыць) áufspüren vt, áusspüren vt; auf die Spur kómmen* (каго-н. D);

2. (дагледзець) (áufrecht)erhálten* vt; áufbewahren vt, verwáhren vt; in Órdnung hálten*

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

даглядзе́ць сов.

1. (до конца) досмотре́ть; догляде́ть;

д. фільм — досмотре́ть (догляде́ть) фильм;

2. (каго, што) см. дагле́дзець 1, 2;

◊ не ~дзіш во́кам — запла́ціш бо́кам — смотри́ в о́ба

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

угле́дзець

1. (заўважыць, убачыць) (be)mérken vt, ánmerken vt, wáhrnehmen* аддз. vt erblícken vt, sehen* vt;

2. (дагледзець, упільнаваць) áufpassen vi, Acht gében* (каго-н., што-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

упа́свіць, ‑су, ‑сеш, ‑се; ‑сем, ‑сяце, ‑суць; пр. упасвіў, ‑віла; заг. упасі; зак., каго.

1. Змагчы пасвіць. Не ўпасе кароў адзін пастух. // перан. Разм. Выгадаваць, дагледзець, выхаваць. — Да трох год, кажуць, качай [дзяцей], як яечка, да сямі пасі, як авечку. А падрастуць, дык і не ўпасеш, бывае. Ермаловіч. Паспрабуй, угледзь нават трох — зайцоў і тых не ўпасеш, а тут людзі. Чыгрынаў.

2. Разм. Адкарміць на падножным корме.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

угляде́ть сов.

1. (увидеть) уба́чыць, угле́дзець;

2. (устеречь) разг. упільнава́ць, дагле́дзець (каго, што);

ра́зве за всем угляди́шь? хі́ба за ўсім упільну́еш?;

за ним не угляди́шь яго не ўпільну́еш.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)