угле́дзець

1. (заўважыць, убачыць) (be)mérken vt, ánmerken vt, wáhrnehmen* аддз. vt erblícken vt, sehen* vt;

2. (дагледзець, упільнаваць) áufpassen vi, Acht gében* (каго-н., што-н. auf A)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)