пастаўні́к
1. Месца, для адпачынку жывёлы ў полі або ў лесе (
2. Невялікая сенажаць каля
3. Абгароджаная паша (
4. Малады, рослы лясок (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
пастаўні́к
1. Месца, для адпачынку жывёлы ў полі або ў лесе (
2. Невялікая сенажаць каля
3. Абгароджаная паша (
4. Малады, рослы лясок (
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
around2
1. вако́л (кругом);
a fence around the garden плот вако́л
2. па (усюды);
books lying around the room кні́гі, раскі́даныя па пако́і;
walk around the streets хадзі́ць па ву́ліцах
3. каля́ (недзе блізка);
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
Прыдзіра́ць, прыдра́ць ’ачысціць ад дзёрну і дадаць да асноўнага ўчастка палоску зямлі’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
параўня́цца, ‑яюся, ‑яешся, ‑яецца;
1. Рухаючыся, аказацца на адной лініі з кім‑, чым‑н.
2. Стаць роўным, аднолькавым.
3. Стаць нароўні з кім‑, чым‑н. у якіх‑н. адносінах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Лаз ’лясная сцежка’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
прырасці́ ‑расту, ‑расцеш, ‑расце; ‑расцём, ‑расцяце;
1. Зросшыся з чым‑н., утварыць адно цэлае; прыжыцца.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
жыць, жыву́, жыве́ш, жыве́; жывём, жывяце́, жыву́ць; жыў, жыла́, -ло́;
1. Быць жывым, існаваць, знаходзіцца ў працэсе жыцця.
2.
3. Існаваць, мець месца (пра думкі, пачуцці
4. Знаходзіцца, пражываць дзе
5. чым, з чаго і на чым. Падтрымліваць сваё існаванне чым
6.
7. кім і з
8. Быць у якіх
Жыць з мазаля (
Жыць чужым розумам — прытрымлівацца чужой думкі, не маючы сваёй.
Жыць як набяжыць (прымаўка) — жыць так, як дыктуюць абставіны.
Няхай жыве! — пажаданне поспеху, росквіту.
(Сам) Бог жыве — пра добрыя ўмовы жыцця, працы.
У горы жыць ды з перцам есці (прымаўка;
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
малы́, ‑ая, ‑ое.
1. Нязначны па велічыні, памерах; невялікі.
2. Нязначны па колькасці.
3. Меншы, чым патрэбна.
4. Які праяўляецца ў нязначнай ступені, слабы.
5. Які займае нязначнае службовае або грамадскае становішча.
6. Малалетні.
7. У складзе некаторых назваў і ўласных імён.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спля́жыць, ‑жу, ‑жыш, ‑жыць;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
з (перед некоторыми сочетаниями согласных — са)
1. с
2. с
3. с
4. с
5. с
6. с
7. с
8. с
9. с
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)