раўні́на Роўнае поле (БРС). Тое ж раўніна́ (Зах. Бел. Др.-Падб., Кап., Рэч., Слаўг.), раўня́дзіна (Віц. Нік. 1895), раўня́дзь (Віц. Нік. 1895, Крыч., Лёзн., Слаўг.), раўкі́нь, роўніца, раўніча́нь (Слаўг.).
□ в. Раўніна Рагач. (К. 1778).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
церабе́ж Месца, дзе выцераблены лес, кусты пад сенажаць, поле (Зах. Бел. Др.-Падб., Слаўг.). Тое ж церабень (Лемц. Айк.), церабе́йня (Валож.), церабле́нне, церабёж (Слаўг.).
□ в. Церабейнае Валож., ур. Церабеж (сенажаць) каля в. Клетнае Глуск.
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
Ко́жны ’кожны’ (ТСБМ, Бяльк., Нік. Очерки). Укр. кожний (< кождний). Параўн. бел. кожды. Гл. кажды.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Вага́льны (БРС), Калька з рус. колебательный на падставе суадносін бел. вагаць — рус. качать, колебать.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Аднаві́ць, ст.-бел. отновити (1615) (Нас. гіст.), отновлену быти (1347) (Нас. гіст.). Гл. новы.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Адналі́шнік ’аднаасобнік’ (Юрч.) з рус. единоличник з прыпадабненнем да бел. лішка (Мартынаў, SlW, 69).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тамава́ты, томова́ты ’дурны’ (ТС). Ад ідыш tam ’разява, дурненькі’ (Астравух, Ідыш-бел. сл., 909).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тро́йня ‘дэталь у возе’ (Сл. Брэс.), ст.-бел. тройня ‘тс’ (ГСБМ). Гл. трайня 2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Тэрпа́тына, тэрпенці́н, тэрпенці́н ‘шкіпінар’ (Сл. ПЗБ), ст.-бел. терпентина, терпетина ‘тс’ (ГСБМ). Гл. тарпатына.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Інток, инточек ’ручай, ручаёк’ (Гарб.). Запазычанне з літ. intakas ’прыток’ у ст.-бел. мове.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)