махавы́ I махово́й;

о́е ко́ла — махово́е колесо́;

ы́я пёры — маховы́е пе́рья

махавы́ II мохово́й, мша́ный, мши́стый;

о́е бало́та — мохово́е боло́то

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

наступле́нне ср., в разн. знач. наступле́ние;

н. па ўсіх франта́х — наступле́ние на всех фронта́х;

н. на бало́та — наступле́ние на боло́то

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прахо́днасць ж., в разн. знач. проходи́мость;

п. бало́та — проходи́мость боло́та;

п. аўтамашы́н — проходи́мость автомаши́н;

недастатко́вая п. кі́шак — недоста́точная проходи́мость кишо́к

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

дрыму́чы, ‑ая, ‑ае.

Стары, густы, непраходны (пра лес). Густы дрымучы лес пераходзіць тут у вялікае, неабсяжнае балота. В. Вольскі. Гукі паволі заміралі ў сэрцы дрымучага бору. Бядуля.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГРЫ́ЧЫН,

балота нізіннага тыпу ў Лунінецкім р-не Брэсцкай вобл. і Салігорскім р-не Мінскай вобл., у вадазборах рэк Лань і Цна. Пл. 32,9 тыс. га, у межах прамысл. пакладу 18,8 тыс. га. Глыб. торфу да 2 м, сярэдняя 1 м. Часткова асушана: выкарыстоўваецца пад ворыва і сенажаць. На неасушаных землях пераважаюць асакова-травяныя чорнаалешнікі.

т. 5, с. 487

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЗАГА́ЛЛЕ,

балота на ПдУ Любанскага р-на Мінскай вобл., у вадазборы р. Арэса. Нізіннага тыпу. Пл. 9,2 тыс. га, у межах прамысл. пакладу 6,9 тыс. га. Сярэдняя глыб. торфу 1,9 м. Асушаную ч. выкарыстоўваюць пад ворыва і сенажаць. На неасушаных землях месцамі рэдкі лес з хвоі і бярозы, пашырана асакова-гіпнавая расліннасць.

т. 6, с. 495

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

ЛО́ЎЖА,

возера ў Полацкім р-не Віцебскай вобл., у бас. р. Дражбітка, за 34 км на ПнУ ад г. Полацк. Пл. 0,2 км², даўж. 620 м, найб. шыр. 450 м, даўж. берагавой лініі каля 1,9 км. Пл. вадазбору 14,8 км². Катлавіна размешчана сярод балота, схілы невыразныя. Берагі сплавінныя. На ПнЗ выцякае ручай у р. Дражбітка.

т. 9, с. 351

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Дро́гкінь, драгкінь, драгкіня́балота, дрыгва’ (Яшкін). Гл. дро́гкі.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

асу́шваць, асушы́ць

1. entwässern vt; trcknen vt, trckenlegen аддз. vt;

асу́шваць бало́та inen Sumpf trckenlegen аддз.;

2. разм. (выпіць да дна) leren vt, ustrinken* vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

вы́гар, ‑у; мн. вы́гары, ‑аў; м.

Участак лесу, балота, сенажаці, выпалены агнём, пажарам. Рэкі сталі позна, а на топкіх балотах асобныя выгары і цяпер дымяцца сіняй парай. Ермаловіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)