Rücken
1) спі́на;
hínter dem ~ за спі́най;
es läuft mir kalt über den ~ у мяне́ маро́з па спі́не прабяга́е
2)
in den ~ géhen
im ~ у бліжэ́йшым ты́ле;
im ~ fássen ахапі́ць з ты́лу;
sich (
3) хрыбе́т (горны)
4) карашо́к (кнігі, квітка)
5) абу́х
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
палажы́ць
1.
2. настла́ть;
3. уложи́ть;
4. (положить ударом) уложи́ть, свали́ть;
◊ п. жыццё — положи́ть жизнь;
п. сі́лы (пра́цу) — положи́ть си́лы (труд);
п. пача́так (кане́ц) — (чаму) положи́ть нача́ло (коне́ц) (чему);
п. на (абе́дзве) лапа́ткі — положи́ть на (о́бе) лопа́тки;
як бог на душу́ пало́жыць — как бог на́ душу поло́жит;
вы́мі ды палажы́ — вынь да поло́жь;
п. зу́бы на палі́цу — положи́ть зу́бы на по́лку;
п. (
разжава́ць і ў рот п. — разжева́ть и в рот положи́ть;
п. пад сукно́ — положи́ть под сукно́;
п. у труну́ — свести́ в гроб (моги́лу);
палажы́ўшы руку́ на сэ́рца — положа́ ру́ку на́ сердце
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
не́сці 1, нясу, нясеш, нясе; нясём, несяце;
1.
2.
3.
4. Дзьмуць, павяваць, месці (пра халоднае паветра, завіруху і пад.).
5.
6.
7.
8.
9.
10.
•••
не́сці 2, нясе;
Класці яйцы (пра птушак).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нос, ‑а;
1. Выступ паміж вачамі і ротам на твары чалавека або мордзе жывёлы, які з’яўляецца пачаткам дыхальных шляхоў і органам нюху.
2. Дзюба ў птушкі.
3. Пярэдняя частка судна, лодкі, самалёта і пад.
4. Аб выступаючай пярэдняй частцы якога‑н. прадмета.
5. Тое, што і насок (у 1 знач.).
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гняздо́, ‑а́;
1. Жыллё, зробленае птушкамі з галінак, гліны, пер’я і інш. на перыяд нясення яец і выседжвання птушанят.
2. Група якіх‑н. аднародных прадметаў, размешчаных разам.
3. Адтуліна, паглыбленне, у якія што‑н. змяшчаецца, устаўляецца.
4. Месца высеву двух або некалькіх зярнят, а таксама ўсходы гэтых зярнят.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
го́лы, ‑ая, ‑ае; гол, ‑а.
1. Не прыкрыты адзеннем, не апрануты.
2. Пазбаўлены расліннага або валасянога покрыва (пра дрэвы, часткі цела і пад.).
3. Нічым не пакрыты, не прыкрыты.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
гусці́, гуду, гудзеш, гудзе; гудзём, гудзяце, гудуць;
1. Утвараць роўны, густы, працяжны гук, гул.
2. Утвараць працяжны, рэзкі гук (пра сігнал, гудок).
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дакла́дны, ‑ая, ‑ае.
1. Які адпавядае ісціне; сапраўдны.
2. Поўнасцю адпаведны якому‑н. узору, якім‑н. патрабаванням, устаноўленым законам, правілам.
3. Канкрэтны, вычарпальны, правільны; не прыблізны, не агульны.
4. Акуратны, пунктуальны.
5. Такі, у якім асобныя элементы выразна аддзелены адзін ад другога.
6. Добра арганізаваны; акуратны; зладжаны.
•••
дакладны́, ‑а́я, ‑о́е.
1. Які змяшчае ў
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
дане́сці 1, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
Несучы, даставіць да якога‑н. месца.
дане́сці 2, ‑нясу, ‑нясеш, ‑нясе; ‑нясём, ‑несяце;
1. Далажыць, паведаміць; зрабіць данясенне.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адзна́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць;
1. Зрабіць знак на чым‑н. з мэтай паказаць на што‑н.; абазначыць.
2. Запісаць, паставіць адзнаку для ўліку, для рэгістрацыі.
3.
4. Вылучыць сярод іншых за якія‑н. заслугі (падзякай, узнагародай і пад.).
5. Ушанаваць чым‑н. якую‑н. дату, падзею.
6. Вызначыць, выявіць.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)