Разм. Хадзіць, рухацца туды і сюды (часцей без мэты); бадзяцца (звычайна без справы). Каля буданоў сюды-туды сноўдаюцца людскія постаці.Кулакоўскі.Вучоба не лезла ў галаву, пісаць таксама не хацелася,.. [Кастусь] сноўдаўся з кута ў кут, не знаходзячы месца.С. Александровіч.Цяпер.. [дзеці] сноўдаюцца па двары — шукаюць сабе занятак.Даніленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
The field of wheat is undulating in the breeze. Поле пшаніцы калышацца ад лёгкага ветрыку.
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
луна́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е; незак.
1. Плаўна лятаць, рухацца ў паветры.
Буслы лунаюць у вышыні.
2. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), перан. Павольна развявацца.
Лунаюць сцягі над плошчай.
3. (1 і 2 ас. звычайна не ўжыв.), перан. Плысці, распаўсюджвацца (пра песні, музыку і пад.).
Песні лунаюць — настрой узнімаюць.
4.перан. Знаходзіцца ў стане ўзвышаных або далёкіх ад рэчаіснасці мар.
◊
Лунаць у воблаках (у надхмар’і) (неадабр.) — знаходзіцца ў летуценным стане, не заўважаючы навакольнага.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
avancieren[-avã'si:-]
1. паско́рыць рух чаго́-н.
2.
1) vi(s) павыша́цца (у чыне, пасадзе)
2) вайск.ру́хацца напе́рад, наступа́ць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Луна́ць1 ’плаўна лётаць, рухацца ў паветры’, ’развявацца ў паветры’, ’плысці, раздавацца (пра песні, музыку)’, ’быць у стане далёкіх ад рэчаіснасці пачуццяў’ (ТСБМ). Укр.луна́ти ’адгукацца, раздавацца’, рус.чалябінск.луну́ть ’кінуць’. Да луна́1 ’рэха’, ’водбліск’.
Луна́ць2 ’павольна хадзіць’ (валож., Жд. 1). Да лунь3 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Морзаць ’смаркаць, уцягваць соплі ў нос’ (Нас.). Відавочна, з mъrdati (параўн. ст.-чэш.mrdati ’рухаць, варушыць’, польск.merdać, myrdać ’віляць, махаць, хістацца’, балг.мъ́рдам ’ківаць, махаць, люляць, мръ́ннъ ’варушыць, рухаць’, серб.-харв.мр̏днути ’зрушыць’, славен.meȓdati ’моршчыць нос’, mȓdati ’рухацца туды-сюды’) пад уплывам лексемы морзы (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
reciprocate
[rɪˈsɪprəkeɪt]1.
v.t.
узае́мна адпла́чваць
2.
v.i.
1) абме́ньвацца
He paid me a compliment and I reciprocated — Мы абмяня́ліся камплімэ́нтамі
2) ру́хацца туды́ і наза́д
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
папха́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак., каго-што.
Разм.
1. Запхнуць куды‑н., у што‑н. усё, многае. Папхаць рэчы ў чамадан.
2. Штурхаючы, прымусіць ісці, рухацца ў якім‑н. напрамку. — А можна плыцік зрабіць каля вострава, — не здаваўся Віця. — Пагрузім рэчы на плыцік і папхаем перад сабою.Місько.
3. і без дап. Пхаць некаторы час.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пераступа́ць1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.
1.Незак.да пераступіць 1.
2.(успалучэннісасловам «нагамі»). Ісці, рухацца. Наталля ішла вельмі доўга, не верачы, што можа пераступаць нагамі, дакранацца рукамі да халоднай белай сцяны.Скрыган.Старыя мужчыны выязджалі ціха — звыкла, цвёрда пераступаючы нагамі за коньмі.Чорны.
пераступа́ць2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.
Незак.да пераступіць 2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)