зашке́ліць

‘зашкеліць з каго-небудзь’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашке́лю зашке́лім
2-я ас. зашке́ліш зашке́ліце
3-я ас. зашке́ліць зашке́ляць
Прошлы час
м. зашке́ліў зашке́лілі
ж. зашке́ліла
н. зашке́ліла
Загадны лад
2-я ас. зашке́ль зашке́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час зашке́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зашо́рыць

‘надзець шоры на каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашо́ру зашо́рым
2-я ас. зашо́рыш зашо́рыце
3-я ас. зашо́рыць зашо́раць
Прошлы час
м. зашо́рыў зашо́рылі
ж. зашо́рыла
н. зашо́рыла
Загадны лад
2-я ас. зашо́р зашо́рце
Дзеепрыслоўе
прош. час зашо́рыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

зашуме́ціць

‘засмеціць, запарушыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. зашуме́чу зашуме́цім
2-я ас. зашуме́ціш зашуме́ціце
3-я ас. зашуме́ціць зашуме́цяць
Прошлы час
м. зашуме́ціў зашуме́цілі
ж. зашуме́ціла
н. зашуме́ціла
Загадны лад
2-я ас. зашуме́ць зашуме́цьце
Дзеепрыслоўе
прош. час зашуме́ціўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

заюры́ць

‘страсна ўзяцца за што-небудзь, прыйсці ў моцны рух’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. заюру́ заюры́м
2-я ас. заюры́ш заюрыце́
3-я ас. заюры́ць заюра́ць
Прошлы час
м. заюры́ў заюры́лі
ж. заюры́ла
н. заюры́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час заюры́ўшы

Іншыя варыянты: заю́рыць.

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збабо́ўчыць

‘выцяць, ударыць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збабо́ўчу збабо́ўчым
2-я ас. збабо́ўчыш збабо́ўчыце
3-я ас. збабо́ўчыць збабо́ўчаць
Прошлы час
м. збабо́ўчыў збабо́ўчылі
ж. збабо́ўчыла
н. збабо́ўчыла
Загадны лад
2-я ас. збабо́ўчы збабо́ўчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час збабо́ўчыўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збару́каць

‘адужаць, адолець каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збару́каю збару́каем
2-я ас. збару́каеш збару́каеце
3-я ас. збару́кае збару́каюць
Прошлы час
м. збару́каў збару́калі
ж. збару́кала
н. збару́кала
Загадны лад
2-я ас. збару́кай збару́кайце
Дзеепрыслоўе
прош. час збару́каўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збатава́ць

‘пабіць, пакараць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збату́ю збату́ем
2-я ас. збату́еш збату́еце
3-я ас. збату́е збату́юць
Прошлы час
м. збатава́ў збатава́лі
ж. збатава́ла
н. збатава́ла
Загадны лад
2-я ас. збату́й збату́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час збатава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

збяссі́ліць

‘змучыць каго-небудзь, пазбавіць сіл’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. збяссі́лю збяссі́лім
2-я ас. збяссі́ліш збяссі́ліце
3-я ас. збяссі́ліць збяссі́ляць
Прошлы час
м. збяссі́ліў збяссі́лілі
ж. збяссі́ліла
н. збяссі́ліла
Загадны лад
2-я ас. збяссі́ль збяссі́льце
Дзеепрыслоўе
прош. час збяссі́ліўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звестава́ць

‘азначаць, сведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. звясту́ю звясту́ем
2-я ас. звясту́еш звясту́еце
3-я ас. звясту́е звясту́юць
Прошлы час
м. звестава́ў звестава́лі
ж. звестава́ла
н. звестава́ла
Загадны лад
2-я ас. звясту́й звясту́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час звясту́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

звестава́ць

‘азначаць, сведчыць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. звясту́ю звясту́ем
2-я ас. звясту́еш звясту́еце
3-я ас. звясту́е звясту́юць
Прошлы час
м. звестава́ў звестава́лі
ж. звестава́ла
н. звестава́ла
Загадны лад
2-я ас. звясту́й звясту́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час звестава́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)