вы́біць, ‑б’ю, ‑б’еш, ‑б’е;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
7.
8.
9.
10.
11.
12.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Verbum
анлайнавы слоўніксвідрава́ць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. Рабіць свердлам адтуліны ў чым‑н.
2. Тачыць, прабіваць, рабіць адтуліны ў чым‑н. (пра расліны, жывёл і пад.).
3.
4.
5.
6.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвёрды, ‑ая, ‑ае.
1. Які характарызуецца стабільнасцю формы пры нармальных умовах, у адрозненне ад вадкага і газападобнага.
2. Які з цяжкасцю паддаецца сцісканню, згінанню, рэзанню і пад.;
3.
4. Устойлівы, трывалы, не хісткі.
5.
6. Добра засвоены, трывалы, грунтоўны.
7. Выразны, рэзкі (пра рысы твару).
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
heavy2
1. ця́жкі (у розных
a heavy fall ця́жкае падзе́нне;
a heavy suitcase ця́жкі чамада́н;
heavy food ця́жкая е́жа;
heavy work ця́жкая пра́ца
2. вялі́кі; мо́цны; высо́кі;
a heavy blow мо́цны ўдар;
a heavy eater пра́гны да яды́, абжо́ра;
a heavy sleep мо́цны/глыбо́кі сон;
a heavy smoker заця́ты курэ́ц;
a heavy sound мо́цны гук;
heavy beer мо́цнае пі́ва;
heavy rain мо́цны дождж;
heavy traffic вялі́кі рух;
a heavy price высо́кая цана́
3. масі́ўны; таўсма́ты;
a heavy face таўсма́ты твар;
a heavy bro och масі́ўная бро́шка
4. то́ўсты, гру́бы;
heavy fabric то́ўстае/гру́бае сукно́
5. (with) ця́жкі, абцяжа́раны;
6. магу́тны (пра машыны);
a heavy truck магу́тны грузаві́к
7. загру́жаны, які́ патрабуе шмат пра́цы або́ дзе́йнасці;
a heavy day ця́жкі/загру́жаны дзень
8. (on)
9. ну́дны, неціка́вы, ця́жкі для ўспрыма́ння;
a heavy book ця́жкая для ўспрыма́ння/неціка́вая кні́га
10. небяспе́чны (пра мора, акіян)
11. гара́чы, ду́шны (пра паветра, надвор’е)
12. вя́зкі, глі́ністы (пра глебу,
13. стро́гі, суро́вы (пра чалавека)
♦
get heavy
heavy going той, з кім ця́жка мець спра́ву або́ каго́ ця́жка зразуме́ць;
a heavy heart пачуццё мо́цнага сму́тку;
a heavy silence/atmosphere ця́жкае маўча́нне/ця́жкая атмасфе́ра;
have a heavy hand
1) быць нязгра́бным, няспры́тным
2) быць суро́вым у адно́сінах да людзе́й;
make heavy weather of
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ВЁСКА (ад
у вузкім
На Беларусі вёска —
Літ.:
Гурков В.С. Современная белорусская деревня.
Улашчык М. Была такая вёска:
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
нага́, ‑і,
1. Адна з дзвюх ніжніх канечнасцей чалавека.
2. Апора, ніжняя частка мэблі, пабудовы, механізма.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
асно́ва, ‑ы,
1. Частка прадмета, на якой замацоўваюцца астатнія яго часткі; каркас, касцяк.
2.
3.
4.
5. Падоўжныя ніткі ў тканіне.
6. Частка слова, якая раскрывае яго лексічнае значэнне і ў якую, апрача кораня, можа ўваходзіць прыстаўка і суфікс.
7. Старана геаметрычнай фігуры, перпендыкулярная да яе вышыні.
8. Злучэнне, якое ўтварае пры ўзаемадзеянні з кіслотамі соль.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пара́дак, ‑дку,
1. Правільная, наладжаная сістэма размяшчэння чаго‑н.; належны стан чаго‑н.
2. Устаноўлены лад, план, сістэма кіравання.
3. Расклад, распарадак; спосаб.
4. Пэўная паслядоўнасць, устаноўлены ход чаго‑н., чарговасць.
5. Спосаб, метад, правілы ажыццяўлення чаго‑н.
6.
7. Вайсковае пастраенне, строй.
8. Група блізкароднасных сямей у сістэматыцы жывёл і раслін.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тра́ціць, трачу, траціш, траціць;
1. Расходаваць грошы, сродкі на што‑н. з пэўнай мэтай, патрэбай.
2. Марна, без толку расходаваць.
3. Пазбаўляцца ад каго‑, чаго‑н., страчваць, губляць каго‑, што‑н.
4. Несці страту ў асобе таго, хто памёр, пайшоў і пад.
5. Пераставаць уладаць якімі‑н. матэрыяльнымі каштоўнасцямі; несці страту ў чым‑н.
6. Праводзіць час бязмэтна, марна, дарэмна.
7. Парушаць сувязь, паслядоўнасць у думках, гутарцы і пад.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
упусці́ць, упушчу, упусціш, упусціць;
1.
2.
3.
4.
5.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)