1) вечназялёная кустовая цытрусавая расліна сям. рутавых, пашыраная ў тропіках і субтропіках, а таксама буйны жоўты ці аранжавы плод гэтай расліны, падобны на лімон;
2) сорт цукерак з памадкаю.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крэм
1.Дрэва, годнае для вырабу пчаліных борцяў або ўжо прыстасаванае для пчол (Статут 1588, 388—389, Пін. 1646 АВАК XI, 135).
2. Гарадская крэпасць (у пскоўскіх помніках).
□в. Крэмна Жытк., ур. Ля Крэмка (сенажаць) Стаўбц. (Прышч.).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
пні́шча
1. Нявыкарчаваны высечаны лес (Ваўк.Сцяшк.).
2. Месца, дзе стаяў пень ад спіленага дрэва (Жытк., Слаўг.). Тое ж пе́нішча, пне́шча (Слаўг.).
3. Новае поле яшчэ з пнямі (Варк. 1641 МЕВ, № 11, ч. аф., чэрв., 1906, 415).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
pień
м.
1. пень;
pień drzewa — пень дрэва;
stać jak pień — стаяць як пень;
głuchy jak pień — глухі як пень;
wyciąć w pień — вынішчыць пад корань;
2. калода
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wood1[wʊd]n.
1.дрэ́ва (матэрыял);
a floor made of wood драўля́ная падло́га
2. лес, гай;
go for a walk in the wood(s) хадзі́ць на шпа́цыр у лес
3. дро́вы;
small wood галі́ны, сукі́; сухо́е галлё, ве́цце
♦
out of the woodsinfml па-за небяспе́каю;
be unable to see the wood for the treesBrE не ба́чыць ле́су за дрэ́вамі
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
trunk
[trʌŋk]1.
n.
1) каме́ль -ля́m. (дрэ́ва)
2) ку́фар -ра m.
3) бага́жнік -а m. (у аўтамабі́лі)
4) ту́лава n.
5) гало́ўная артэ́рыя або́ нэрв
6) хо́бат слана́
2.
adj.
гало́ўны
the trunk highway — гало́ўная магістра́ль
•
- trunks
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
сыры́разм.
1. (вільготны) feucht;
сыро́е дрэ́ва, сыры́я дро́вы násses Holz;
2. (недавараны, недапечаны) schlecht dúrchgebacken; nicht gar;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сынм., в разн. знач. сын;
мало́дшы с. — мла́дший сын;
с. працо́ўнага наро́да — сын трудово́го наро́да;
◊ блу́дны с. — блу́дный сын;
су́кін с. — су́кин сын;
яко́е дрэ́ва, такі́ і клін, які́ ба́цька, такі́ і с. — посл.я́блоко от я́блони недалеко́ па́дает
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Лі́на ’тоўстая, вельмі моцная вяроўка, канат з валокнаў ці дроту’ (ТСБМ, ТС, Сл. паўн.-зах.), лі́ня ’тс’ (бых., Рам. 8), лы́на ’трос’ (Клім.), ліна, лі́ня ’вяроўка, па якой паднімаюць вулей на дрэва або пчаляры самі лазяць на дрэва’ (Анох., Сержп. Бортн.; ганц., ашм., З нар. сл.; круп., Сл. паўн.-зах.), воран., астрав.ліпка ’тс’ (З нар. сл.), ліна́, лі́на, лы́на ’вяроўка, на якой трымаецца паром’ (Маш., Масл.), ліня́ ’тс’ (Бяльк., Яруш.), лі́нька ’тс’ (Сцяшк., прынямонск., Нар. лекс.), ’дрот, якім звязваюць бярвенні ў плытах’ (Сцяшк.). Ст.-бел.лина ’вяроўка, канат’ (з XVI ст.) запазычана са ст.-польск.lina ’тс’, якое з с.-в.-ням.līne ці са ст.-в.-ням.līna (герм.lina‑ ’лён’) (Слаўскі, 4, 262; Чартко, Пыт. мовазн. і метод., 117; Жураўскі, Бел. мова, 61).