Мяле́ць ’рабіцца мелкім, неглыбокім’ (ТСБМ). Да ме́лкі (гл.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

даражэ́ць, ‑эе; незак.

Разм. Рабіцца даражэйшым, павышацца ў цане. — Вайна... — уздыхае пан Жамбінскі. — І дровы, і вугаль.. і нават няшчасная якая італьянская кісліца — усё даражэе. Лынькоў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

доставля́ться страд.

1. дастаўля́цца;

2. дава́цца;

3. прычыня́цца, рабі́цца; прыно́сіцца, дава́цца; см. доставля́ть;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

адбывацца, здарацца, ісці, рабіцца; дзеяцца, чаўпціся (разм.)

Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)

мяле́ць, ‑ее; незак.

Рабіцца мелкім, неглыбокім (пра вадаёмы). Рэчка мялела з кожным годам, на вачах у людзей. Шамякін. Улетку вада выпараецца, азярцо мялее, зарастае аерам і трыснягом. Рунец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wyślizgiwać się

незак.

1. выслізгваць;

2. рабіцца слізкім, коўзкім

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

verdúmmen

1. vi (s) дурне́ць, рабі́цца дурны́м

2. vt рабі́ць дурны́м [абмежава́ным]

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

verfrémden

1. vi (s) рабі́цца чу́жым

2. vt рабі́ць чу́жым, аддаля́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

сла́живаться

1. зла́джвацца; (договариваться) прост. дамаўля́цца;

2. страд. рабі́цца, майстрава́цца, зла́джвацца; абла́джвацца; см. сла́живать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

удешевля́ться

1. танне́ць, станаві́цца танне́йшым;

2. страд. рабі́цца танне́йшым, змянша́цца, зніжа́цца ў ко́шце (цане́).

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)