кульга́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. кульгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ковыля́ть несов., разг. чыкільга́ць; (хромать) кульга́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракульга́ць гл. кульгаць

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кульгану́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак.

Аднакр. да кульгаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хрома́ть несов., прям., перен. кульга́ць;

◊

де́ло хрома́ет спра́ва кульга́е;

хрома́ть на о́бе ноги́ кульга́ць на абе́дзве нагі́;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

кульгі́каць

‘кульгаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. кульгі́каю кульгі́каем
2-я ас. кульгі́каеш кульгі́каеце
3-я ас. кульгі́кае кульгі́каюць
Прошлы час
м. кульгі́каў кульгі́калі
ж. кульгі́кала
н. кульгі́кала
Загадны лад
2-я ас. кульгі́кай кульгі́кайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час кульгі́каючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

шкутыльга́ць

‘кульгаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. шкутыльга́ю шкутыльга́ем
2-я ас. шкутыльга́еш шкутыльга́еце
3-я ас. шкутыльга́е шкутыльга́юць
Прошлы час
м. шкутыльга́ў шкутыльга́лі
ж. шкутыльга́ла
н. шкутыльга́ла
Загадны лад
2-я ас. шкутыльга́й шкутыльга́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час шкутыльга́ючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

láhmen vi кульга́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

клы́баць

‘ледзь ісці, кульгаць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. клы́баю клы́баем
2-я ас. клы́баеш клы́баеце
3-я ас. клы́бае клы́баюць
Прошлы час
м. клы́баў клы́балі
ж. клы́бала
н. клы́бала
Загадны лад
2-я ас. клы́бай клы́байце
Дзеепрыслоўе
цяп. час клы́баючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

закандыба́ць

‘пачаць кандыбаць - кульгаць, чыкіляць’

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. закандыба́ю закандыба́ем
2-я ас. закандыба́еш закандыба́еце
3-я ас. закандыба́е закандыба́юць
Прошлы час
м. закандыба́ў закандыба́лі
ж. закандыба́ла
н. закандыба́ла
Загадны лад
2-я ас. закандыба́й закандыба́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час закандыба́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)