Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
obydwa
абодва, абое;
obydwa konie — абое коней (пра каня і кабылу), абодва кані
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
oboje
зборн.абое (пра асоб рознага полу, дзяцей, жывёл);
oboje rodzice — абое бацькоў;
siedliśmy oboje — (ён і яна)
na ławce — мы абое селі на лаўку;
oboje małżonkowie — абое супругаў
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
рама́нтык, ‑а, м.
1. Прыхільнік і паслядоўнік рамантызму (у 1 і 2 знач.).
2. Той, хто схільны да летуценнасці, да ідэалізацыі рэчаіснасці. Клебер не быў ні лірык, ні рамантык. Далягляд, над якім паднялося сонца, нічога не гаварыў яго сэрцу.Чорны.Абое [Алік з жонкай] былі рамантыкі, абое праз ружовыя акуляры глядзелі на будучыню.Дадзіёмаў.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
tar2[tɑ:]v. пакрыва́ць смало́й, прасмо́льваць
♦
tarred with the same brush (as smb.) ≅ адны́м лы́кам шы́тыя; або́е рабо́е
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ненаві́дны, ‑ая, ‑ае.
Абл. Ненавісны. — Вон! — закрычала.. [Аміля]. — Вы абое мне ненавідныя.Чорны.[Соцкі] штоночы п’яны ўваходзіў у камеру, абводзячы ўсіх ненавідным позіркам, выбіраў ахвяру.Мележ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Суму́д ’гермафрадыт’ (Ласт.). Відаць, да муды (гл.), параўн. сінонім абаму́д ’тс’ (Ласт.) з няяснай першай часткай, што адпавядае су- са значэннем сумеснасці (тады аба‑ з абодва, абое?).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Абе́руч ’абедзвюма рукамі’, укр.обіруч, польск.oburącz ’тс’. Відаць, арэальнае новаўтварэнне, параўн. серб.-харв.оберучке ’тс’, утворанага па іншай мадэлі, гл. абое і рука. Карскі 2–3, 71, 89.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
мле́чны, ‑ая, ‑ае.
Падобны на малако; малочны (у 7 знач.). Мы плылі па азёрах у млечным тумане цёплай ночы і абое маўчалі.Ваданосаў.
•••
Млечны сокгл. сок.
Млечны Шляхгл. шлях.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Абані́ты ’пешчаны, балаваны’ (Касп.), параўн. рус.пск.абанитый ’неслух, свавольны, балаваны, хітры’. Мабыць, абаніты < *абабніты. Параўн. рус.бабнить ’спавіваць’ і рус.арх.банить ’тс’ (абое да баба). Гл. Мартынаў, SlW, 64, і бабіць.