арэ́нда, ‑ы,
1. Часовае карыстанне нерухомай маёмасцю на дагаворных асновах.
2. Плата за карыстанне маёмасцю.
[Польск. arenda з лац.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арэ́нда, ‑ы,
1. Часовае карыстанне нерухомай маёмасцю на дагаворных асновах.
2. Плата за карыстанне маёмасцю.
[Польск. arenda з лац.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
аста́нкі, ‑аў;
Цела нябожчыка; прах.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
астэро́іды, ‑аў;
Малыя планеты, якія абарачаюцца вакол Сонца, галоўным чынам паміж арбітамі Марса і Юпітэра.
[Ад грэч. asteon — зорка і eidos — выгляд.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
верхаво́д, ‑а,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вінагра́д, ‑у,
1. Пладовая павойная расліна сямейства вінаградавых.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алкало́ід, ‑у,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́пас, ‑у,
1.
2. Месца,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кні́жыца, ‑ы,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
інсектыцы́д, ‑у,
1. Атрутнае хімічнае рэчыва для знішчэння насякомых-шкоднікаў.
2. Расліна, якая мае атрутнае для насякомых рэчыва.
[Ад лац. insectum — насякомае і caedere — забіваць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кало́ід, ‑у,
Некрышталізаванае рэчыва (бялок, крухмал, клей і інш.), растворы якога не праходзяць праз жывёльныя і раслінныя перапонкі.
[Ад грэч. kolla — клей і eidos — выгляд.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)